موارد استعمال معناى «بركت» در قرآن‏

1- بركت در عالم طبيعت‏

در آيه شريفه مى‏فرمايد:

«وَجَعَلَ فِيهَا رَوَ سِىَ مِن فَوْقِهَا وَ برَكَ فِيهَا وَ قَدَّرَ فِيهَآ أَقْوَ تَهَا فِى أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَآءً لّلسَّآئِلِينَ» 

خدا روى كره زمين كوه‏هاى استوارى را قرار داده است، كه هم براى موجودات زنده و هم براى زمين منافع سرشارى دارد. و بعد مى‏فرمايد: «وَ برَكَ فِيهَا» در اين زمين، خدا به دست رحمت خود «بركت»، يعنى‏ «خير كثير» قرار داده است؛ انواع اشياى قيمتى، معادن، روييدنى‏ها، درختان، گياهان دارويى، رودها، جويبارها، چشمه‏ها، درياچه‏ها، درياها، آبشارها، كه هر كدام از اين‏ها خيرهاى فراوان در زندگى موجودات زنده، به ويژه انسان بر عهده دارند، كه براى هيچ كس نقش اين منافع عظيم الهى قابل انكار نيست. چه خدا را قبول داشته باشند، چه قبول نداشته باشند.

زمين خزانه خير كثير پروردگار مهربان عالم است و محققان خارجى هم با توجه به اين كه زمين منبع خير است، اعلام نموده‏اند:

اگر جامعه جهانى و دولت‏ها صحيح زندگى كنند، كره زمين توانايى دارد كه پنج برابر جمعيت فعلى را در رفاه قرار بدهد، كه همه مردم، از نعمت‏هاى الهى بهره‏مند باشند و كمترين مشكلى هم نداشته و با رفاه زندگى كنند. ولى الان در بين همين هفت ميليارد جمعيت، نزديك به دو ميليارد گرسنه زندگى مى‏كنند و زير خط فقر هستند. اگر صحيح زندگى كنند و مانند حضرت يوسف عليه السلام راه خرج و دخل را پيدا كنند، همه مى‏توانند زندگى مرفه‏اى داشته باشند. بدون اين كه يك نفر دچار مشكل باشد.

اگر اين چنين نبود، در قرآن مجيد «وَ برَكَ فِيهَا» حقيقت نداشت. در حالى كه مى‏دانيم قرآن، حق است و كتاب الهى است. قرآن مجيد، سخن غير حكيمانه ندارد: «وَجَعَلَ فِيهَا رَوَ سِىَ مِن فَوْقِهَا وَ برَكَ فِيهَا» بركت واقعى يعنى خير كثير، چرا كه اگر انسان‏ها در پرتو ايمان، سلامت فكر و باطن از اين خير كثير مادى در كره زمين درست استفاده كنند، آخرت آنها را آباد مى‏سازد و در آنجا هم به خير كثير ابدى اتصال پيدا مى‏كنند.