خوشحالى روزه‏دار

مهم‏تر اين كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‏فرمايند:

«لِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ»

روزه‏دار دو خوشحالى دارد؛

«حينَ يُفْطِر»

هنگامى كه اذان مغرب را مى‏گويندروزه‏دار مشغول‏ افطار مى‏شود، شاد مى‏شود، چون دارد از غم و درد گرسنگى و تشنگى در مى‏آيد.

«وَ حينَ يَلْقَى ربَّهُ عَزَّوَ جَلَّ»

هنگامى كه در قيامت به محضر مبارك پروردگار مى‏رود، به روزه‏اى كه در دنيا گرفته است، خوشحال مى‏شود. پيغمبر صلى الله عليه و آله نمى‏گويد: به راه يافتن به محضر خدا خوشحال مى‏شود

«حين يلقى ربّه عزّ و جلّ»

يعنى روزه در قيامت، قائم مقام لقاء الله است، كه روزه‏دار پروردگارش را با چشم دل مشاهده مى‏كند.