تقاضاى ربيعه از رسول خدا صلى الله عليه و آله‏

راوندى در كتاب با عظمت «الدّعوات» نقل مى‏كند:

«ربيعة بن كعب از ياران پيغمبر صلى الله عليه و آله مى‏گويد: يك روز خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رفتم. حضرت فرمودند: ربيعه! هفت سال است كه دارى به من خدمت مى‏كنى. در كارها به تو مراجعه مى‏كنم و تو برايم انجام مى‏دهى. به خاطر اين زحماتى كه كشيدى و خدمتى كه به من كردى، حاجتى نمى‏خواهى؟ ديدم پيغمبر صلى الله عليه و آله اين گونه فرمود، گفتم: يا رسول اللّه! به من مهلت مى‏دهى كه بعد به شما بگويم؟

فرمودند: بله.

ربيعه مى‏گويد: فرداى آن روز به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله رفتم، تنها بود. گفتم: آقا! حاجتم را بگويم؟ فرمودند: بگو. گفت: از پروردگار بخواه كه من را با شما شانه به‏ شانه هم وارد بهشت كند.

آفرين به همت بلند. فرمود: كسى يادت داده است؟ گفتم: نه. فرمود: اين حاجت را از كجا آوردى؟ گفت: ديروز كه از اينجا رفتم، فكر كردم از شما يك ثروت فراوان بخواهم كه به خدا بگويى به من بدهد، ديدم ثروت در معرض نابودى است.

چه فايده‏اى دارد؟ الآن كسانى كه يك ميليارد و دو ميليارد ثروت دارند، استفاده هم نمى‏كنند، اين اسكناس‏ها با كاغذ روزنامه‏هايى كه دور مى‏اندازيم چه فرقى مى‏كند؟

گفتم: به شما بگويم كه براى من طول عمر بخواهيد. باز ديدم كه آخرش بايد بميرم، چه فايده‏اى دارد؟ گفتم: پس به شما بگويم كه از خدا بخواهيد تا در قيامت مرا شانه به شانه شما وارد بهشت كند.

رسول خدا صلى الله عليه و آله سرشان را ساعتى پايين انداختند، بعد سر برداشتند و فرمودند:

اين حاجت تو را از خدا مى‏خواهم، ولى تو كه هفت سال به من خدمت كردى، يك كمك ديگر هم به من بده! گفتم: چه كار كنم؟ فرمودند: با قدم طاعت و سجده فراوان مرا كمك كن! تا در قيامت بتوانى با من بيايى.

سرمايه‏هاى خدا داده را كجا بردى؟ پاى چه كسى خرج كردى؟ در چه مسيرى هزينه كردى؟ و از اين همه خرج كردن‏ها، چه چيزى بدست آورده‏اى؟ حالا كه مهلت به تو داده‏اند كه ماه مبارك رمضان را درك كنى و وارد اين فضاى مبارك شوى، بيا با قدم طاعت و عبادت به جانب محبوب حركت كن. هرگز نگو: پير شده‏ام، دير شده، قبولم نمى‏كنند.