امام صادق عليه السلام مىفرمايد:
خداوند متعال در يك گوشه اين جهان هستى، دوازده هزار قنديل دارد، كه در هر قنديلى هفت آسمان و زمين، مانند آسمان و زمين ما قرار دارد. دانشمندان مىگويند: كلمه هفت آسمان در قرآن، دليل بر اين نيست كه آسمانها منحصر به اين هفت آسمانى است كه با ابزار علمى در دسترس است. بهشتى كه مىفرمايد:
پهناى آن، پهناى آسمانها است، نه به پهناى هفت آسمان. در آيه شريفه دقت كنيد:
«وَسَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مّن رَّبّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّموَ تُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ»
نمىگويد: «عرضها سبع سماوات» بلكه مىگويد: به پهناى هر چه آسمان و زمين كه آفريدم. دوازده هزار قنديل كه در هر قنديل دوازده هزار جهان، مانند جهان شما در آن قرار داده شده است. پس بنگر بزرگى بهشت چقدر است؟