ريشه‏هاى فساد دانه عمل‏

آن كسى كه حسد، بخل، حرص، كبر و ظلم مى‏كارد، اينها مقدمه ضربه زدن به‏ ديگران است و از دانه‏هاى فاسد عمل مى‏باشد.

«مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْأَخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِى حَرْثِهِ»

اما اگر دانه پاك بكارى، دانه مى‏شكافد، ريشه مى‏دواند، ريشه ثابت كه:

«أَصْلُهَا ثَابِتٌ و فَرْعُهَا فِى السَّمَآءِ» شاخ و برگ مى‏دهد و ميوه آن هم هميشگى است: «تُؤْتِى أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ» «2» ميوه‏اش در تمام زمان‏ها بدون به بن بست رسيدن، به دست مى‏آيد.