امام باقر عليه السلام هر وقت مىخواست به يك مستحق پولى بدهد، پول را مىبوسيدند، روى چشم مىگذاشتند، به اين عنوان كه دست مستحق دست خدا است و همين كه جلوى مستحق پول را مىبوسيدند، يعنى اى نيازمند! اين پول را امام باقر عليه السلام به تو نداده است. اين پول براى خدا است و من يك واسطه بودم.