از شش آيهاى كه راجع به پاكان آگاه گفتم، سه آيه آن راجع به ناپاكان آگاه بود.
و اما آيات قبل، اين بود:
«فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى و اتَّقَى و صَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسّرُهُ لِلْيُسْرَى»
نتيجه اين سه مورد من بخشش، تقوا و باور اينها را به نتيجه مىرسانم و جاده به نتيجه رسيدن را برايشان هموار مىكنم. گاهى جاده ناهموار است، يعنى مردم مىروند مىكارند، پيوند مىزنند، دانه را در زمين مىافشانند، ولى جاده را خدا ناهموار مىكند. مثلًا هوا چنان سرد مىشود كه تمام شكوفههاو مركباتى را كه روى درختها هستند، مىسوزاند.
شخصى مىگفت: صد ميليون تومان درختم نابود شد. گفتم: يادت هست كه پنج صفحه نامه به تو نوشتم و گفتم: از اين چند ميليارد مالى كه دارى، براى قيامتت به اين موارد كمك كن؟ تو گفتى: حالا فكرى كنم، الآن دستم خالى است. هم فكر تو غلط بود و هم دست خالى بودن تو، دروغ بود. منتظر باش كه بقيهاش را هم خدا نابود كند.