اما اگر نعمتها بر خلاف طرح و برنامه پروردگار مصرف شود، كفران محسوب مىشود. ما مثل يك كارخانهايم، كه نعمتهاى محصولات غذايى، نور خورشيد و ماه و ستارگان هم در ما ريخته مىشود. اين كارخانهاى را كه خدا ساخته است، كاتاليزور آن هم كه قرآن است مىفرمايد: اينهايى را كه در اين كارخانه مىريزى، چه مقدار و چگونه بريز و چگونه كليد آن را بزن كه اين نعمتها در اين كارگاه تبديل به خير دنيا و آخرت شود. اين حرف قرآن است.
اگر صحيح هزينه نشود، خداوند آن انسان منحرف را به يك سنگ افتاده در بيابان تشبيه مىكند كه كسى سراغ آن نمىرود. ميلياردها سنگ در كوير و بيابانها افتاده است. اما هر كسى كه رد مىشود، نسبت به آن سنگها خيلى بىتفاوت گذر مىكند.