حكمت لقمان، حكمت الهى‏

اما در رابطه با لقمان، مسأله حكمت، حكمت الهى است، نه حكمت ايرانى و يونانى و اسكندرى و هندى؛ «وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا لُقْمنَ الْحِكْمَةَ» ما به لقمان حكمت عطا كرديم و واسطه هم نداشته است. بين پروردگار و لقمان، معلمى نبوده است كه لقمان، حكمت را از آن معلم بياموزد. اين حكمت، حكمت زمينى نيست، بلكه آسمانى است. اين حكمت، خير كثير است و تمام درون را غرق نور مى‏كند. همه وجود را تبديل به چشم مى‏كند، تا اعماق ماوراى اين عالم را بتواند بنگرد و بپذيرد. و آن حكمتِ عنايت شده را در ظاهر زندگى، مشتاقانه، با رغبت و عاشقانه به مرحله عمل بگذارد.