قيامت روز تنهائى كافران و منكران‏

يهود با فاصله گرفتن از تورات نازل شده، و نبوت پيامبران بزرگى كه در ميان آنان مبعوث به رسالت شدند نسبت به خود و آينده خود و به ويژه در رابطه با قيامت به شدت دچار انحراف فكرى و اعتقادى شدند تا جائى كه اولًا خود را قوم برتر در همه جهان و همه اعصار به حساب آوردند و غير خودشان را قوم پست و نژاد بيارزش و ثانياً قيامت را كه فقط و فقط در سيطره عدالت و مالكيت و قدرت خداى حكيم است و آنجا هر كسى محشور با آثار اعمال خويش است به مانند دنيا به نظر آوردند كه مجرم ميتواند براى نجات از جرمش و براى گرزى از جريمه به صاحب قدرتى يا وكيل و وزيرى يا رابطه دارى كه با دستگاه حكومتى مرتبط است متوسل گردد، و يا از شفاعت غير منطقى كسى بهرهمند شود و اگر اين هر دو قدرت، وسيله نجاتش نشد براى رهائى از جريمه فديه و عوضى و رشوه و پولى بپردازد اى نهايتاً قوم و قبيلهاش را به يارى بطلبد و آنان با قدرتشان او را از چنگال كيفر نجات دهند.

اين انحراف فكرى و اعتقادى آثار بسيار سوئى در زندگى اين قوم رسوا بجا گذاشت از جمله راه آنان را به سوى فسق و فجور، و گناه و معصيت و ظلم و ستم و تحريف آيات حق و حتى گشتن پيامبران باز كرد و آنان با خيالى آسوده از آن روزگار يعنى روزگار موسى تا امروز كه سر از فرهنگ صهيونى در آوردهاند به انواع خيانتها و جنايتها و تخريب ارزشها، و مفاسد خانمانسوز مشغولند و خود را از جريمهها و كيفرهاى قيامت مصون ميدانند و در نهايت ميگويند اگر هم به عذابى در آن روز دچار شويم مدتش بسيار كم و اندك است.

وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً:

و بر پايه انحراف فكرى و عقيدتى قائلند كه آتش دوزخ جز چند روزى به ما نمى‏رسد.

اينان بايد بدانند كه با گناهان بسيار بزرگى كه در آيات گذشته اعلام شد مرتكب شدند و هنوز هم در ميان آنان جريان دارد چون: پيمان‏شكنى، تكذيب قرآن، فروختن آيات حق به بهاى اندك، مشتبه كردن حق به باطل، كتمان نمودن حق، ترك نماز، بخل در پرداخت زكات، خود فراموشى در برابر نيكى كردن، كبر و غرور، بى‏اعتقادى به لقاى حق و ....

براى معذب شدنشان به عذاب ابد كافى است، و قيامت بسيار دشوار و سختى به انتظار آنان است قيامتى كه مقدمات بر پا شدنش و هويت وجودى‏اش براى اينگونه مردم عنود و لجوج فوق العاده هول‏انگيز و ترسناك و شكننده و در هم كوبنده است.

صحنه‏هائى از قيامت‏ روزى است كه شأنش عظيم است، زمانش بى‏پايان است، سلطانش قاهر و چيره است، اوقاتش نزديك است، آسمان در آن روز از هم مى‏شكافد، و ستارگان پراكنده مى‏شوند، خوشيد به هم در پيچيد، ستارگان تيره و بى‏نور شوند، كوه‏ها را به حركت آرند و از جا بر كنند، اموال نفيس و با ارزش بى‏صاحب شوند، حيوانات وحشى محشور گردند، درياها را مشتعل و برافروخته نمايند، هر كس با قرين خود جفت و همسان گردد، دوزخ را برافروزند، بهشت را نزديك آرند، كوه‏ها از بيخ و بن كنده شوند، زمين به زلزله‏اى بسيار سخت و كوبنده دچار گردد، و سنگينى‏هايش را بيرون ريزد، مردم به صورت گروه گروه پراكنده به بهشت يا دوزخ باز گردند تا اعمالشان را كه تجسم يافته ببيند، مردم از شدت‏ سراسيمگى چون پروانه‏هاى پراكنده باشند، و كوهها مانند پشم حلاجى شده شوند، مادران شير دهنده در آن روز از كودكى شيرش مى‏دهند بى‏خبر شوند. «1» روزى است كه يادش سيد انبياء محمد مصطفى، خاتم پيامبران را پير كرد وقتى به او گفتند: شما را به حال پيرى مى‏بينيم! فرمود:

«شيبتنى سوره هود و الواقعه و المرسلات و عم يتساءلون و اذا الشمس كورت.»

سوره‏هائى كه نام بردم مرا به پيرى رسانيد!!

قيامت به تناسب اعمال و اخلاق و عقايد انسان‏ها داراى اسامى گوناگونى است، كه براى هر اسمى از اسم‏هايش سرى و براى هر وصفى از اوصافش معنائى است، اگر در معانى آن اسماء و اسرار آن نام‏ها و حقايق آن اوصاف انديشه شود، البته از هول و ترسش انسان پير مى‏شود، و موى سياهش سپيد مى‏گردد، و آتش هوا و هوسش خاموش مى‏شود، و شهواتش و خواسته‏هايش مقيد به اوامر و نواهى حق مى‏گردد، و از هر حقى كه هر كسى بر عهده‏اش دارد پاك مى‏شود، و به توبه واقعى نائل مى‏آيد، و گذشته را آنچنان كه خدا مى‏خواهد جبران مى‏نمايد و آينده‏اش را غرق عبادت و بندگى مى‏كند و فقط و فقط به حلال خدا قناعت مى‏نمايد تا به سلامت و با امنيت وارد آن موقف عظيم شود.