فرمان دوم: «و بالوالدين احسانا»

دومين ارزش احسان به والدين است: «و بالوالدين احسانا». يعنى انسان بايد با احسان كردن به ايشان زحمات پدر و مادر را راج بنهد، نه به صرف ديدار از آنان. برخى افراد مى‏پندارند اگر هفته‏اى يكبار به خانه پدر يا مادرشان سرى بزنند و چاى بخورند و بعد پى كارشان بروند حق‏ ايشان را ادا كرده‏اند. اين درحالى است كه قرآن نمى‏گويد به زيارت پدر و مادر خود بشتابيد، مى‏گويد به پدر و مادر احسان و نيكى كنيد.

ممكن است فردى نيز بگويد پدر و مادرم به نيكى من نيازى ندارند و وضع مالى مناسبى دارند؟ پاسخ اين است كه خداوند در آيه شريفه نفرموده به پدر و مادر فقير احسان كنيد. لباس‏هاى ايشان را شستن، آنان را به سفرهاى زيارتى بردن و ... از نمونه‏هاى احسان به پدر و مادر است و در مقابل همين احسان است كه خداوند در سوره الرحمن مى‏فرمايد:

«هل جزاء الاحسان الا الاحسان».

آيا پاداش نيكى جز نيكى است؟

چگونه ممكن است تو به والدينت احسان كنى و من به تو نيكى نكنم؟