ج. تعصب و لجاجت‏

پيغمبر اسلام از مردم مى‏خواست دست از بت‏ها بردارند، اما آن‏ها مى‏گفتند: پدران و اسلاف ما همگى اين بت‏ها را مى‏پرستيدند، مگر مى‏شود ما از آن‏ها دست برداريم و از دين آباء و اجدادمان بازگرديم؟

قرآن مى‏فرمايد: اى پيامبر، به آن‏ها بگو اگر آباء و اجداد شما انسان‏هاى نفهمى بوده‏اند و خود را به آتش جهنم افكنده‏اند، شما هم بايد همان كار را انجام دهيد؟

«و إذا قيل لهم اتبعوا ما أنزل اللّه قالوا بل نتبع ما ألفينا عليه آباءنا أو لو كان آباؤهم لا يعقلون شيئا و لا يهتدون».

و هنگامى كه به آنان كه مشرك و كافرند گويند: از آنچه خدا نازل كرده پيروى كنيد، مى‏گويند: نه، بلكه از آيينى كه پدرانمان را بر آن يافتيم، پيروى مى‏كنيم. آيا هرچند پدرانشان چيزى نمى‏فهميدند و راه حق را به سبب كوردلى نمى‏يافتند باز هم كوركورانه از آنان پيروى خواهند كرد؟

ازاين‏روست كه اين اندازه قرآن كريم به تفكر و انديشه و تعقل اهتمام مى‏ورزد:

«أفلا يتدبرون القرآن أم على قلوبهم اقفال».

بااين‏همه، باز عده‏اى بدون دليل و به قول معروف «چوب‏انداز» مى‏گويند: امروز عصر علم و قرن تسخير فضاست و ديگر جايى براى قرآن وجود ندارد! درحالى كه همه آفرينش جاى قرآن است. اين عده مى‏خواهند با ژست‏هاى علمى خود قرآن را از زندگى انسان‏ها بيرون بگذارند. مگر قرآن كريم چه مى‏گويد؟