بخل يا خطرناك‏ترين بيمارى‏

خيلى عجيب است كه تمام نعمت‏هاى لازم به اراده حضرت حق، از تمام جوانب خلقت، بدون كم‏ترين بخل و امساكى به انسان برسد و بر انسان لازم اخلاقى و شرعى و طبيعى باشد كه از آنچه به او مى‏رسد، به نيازمندان برساند، ولى در رساندن نعمت‏هاى مادى و معنوى حق- كه مالك واقعى‏اش خداست- به نيازمندان، آدمى گرفتار امساك و بخل باشد!!

چه عجيب است كه انسان بگويد: چون نيازمند به نعم مادى و معنوى هستم بايد به من برسد، ولى وقتى خودش با اين قضاوتى كه نسبت به خود دارد در برابر نيازمندان به امور مادى و معنوى برسد، از علاج نياز آنان امساك كند، بايد به بخيل گفت: اگر به هنگام نيازمنديت به امور مادى و معنوى تمام عوامل پرداخت‏كننده نعم، از عنايت و لطف به تو باز بايستند در چه وضعى قرار مى‏گيرى و آيا متوقع اين هستى كه به وقت احتياج به فريادت نرسند؟

پس از بخل و امساك بپرهيز و خدا را در تمام امور مادى و معنوى محور قرار ده‏ و چنگ به ريسمان محكم عبادت و اطاعت زن و باعث زحمت و رنج خود و افتضاح و رسواييت در دنيا و آخرت مباش.