عاقبت فاصله انسان از معرفت و عمل‏

قرآن مجيد مى‏فرمايد: ملتى كه از معرفت و از عمل به برنامه‏هاى معرفت جدا مى‏شود، بايد منتظر باشد كه رنج، اضطراب، تشويش، نگرانى و عذاب، از بالاى سر و از پايين پا، او را محاصره كند؛ اين سنت الهى است كه در جوامع انسانى جارى بوده. در هر صورت، توجّه به اين موضوع بايد خيلى براى شما و هر فرد مسلمانى مهم باشد كه بدن غذا مى‏خواهد، و غذاى بدن هم هر چيزى نيست؛ بلكه آن غذا موادى است كه عامل حيات بدن مى‏باشند و مى‏توانند با كارگاه هستى بدن رابط مستقيم داشته باشند. هر چيزى در اين عالم، گر چه مى‏تواند تحت عنوان موادى از مواد عالم باشد، ولى ممكن هست آن موارد خوردنى نباشد. همين معنا را بايد در چهره‏اى عالى‏تر، در حريم جان، مشاهده كنيد؛ روح گرسنه، از عوامل عالى اخلاقى است. جان و نفسى كه خطوط عالى اخلاقى در او نقش نبندد و صاحب جانى كه از عواطف عالى انسانى و فضايل اخلاقى بهره‏مند نباشد، جانش مى‏ميرد. عقل هم اگر گرسنه بماند، هدف خلقت آدمى را متلاشى مى‏كند.