سومين مرزى كه حضرت مىگويد: در مقابل دشمنان و خطرات بايد ايجاد كنى، اين است كه اگر ما زمين خالى داشته باشيم، آن را با نمازهايى كه نخواندهايم، با روزههايى كه نگرفتهايم، با برنامههاى نيكى كه براىمان پيش آمده و آنها را انجام ندادهايم، و به طور كلى، با آن زواياى خالى كه از قبل براىمان مانده، بنشينيم و همه آنها را به حساب بياوريم و وقتمان را با آن پر بكنيم؛ چون يكى از بلاهاى بزرگى كه گريبان انسان را مىگيرد، بيكارى است. بيكارى آدم را به گناه مىكشد، و على عليه السلام مىخواهد جلوى بيكارى را با پر كردن زواياى خالى پر كند.