ابراهيم عليه السلام طبق آيات قرآن مجيد تا مرز هشتاد سالگى كه ديگر اوج پيرى است، بچهدار نشد. خداوند متعال كه داراى قدرت بىنهايت است، بعد از اين كه زمين ازدواج ابراهيم عليه السلام را با يك دختر خانمى به نام هاجر عليها السلام فراهم كرد، اراده فرمود كه ابراهيم در اين سن كهولت و پيرى، از اين خانم بزرگوار، باادب، با تربيت و پاك بچهدار بشود.
خيلى از جوانها و مردها به اهل دعا مراجعه مىكنند؛ اهل دعاى واقعى؛ يعنى آنهايى كه دعانويس نيستند و دعا را محل درآمد زندگى قرار ندادهاند. به اهل دعا، يعنى به اهل خدا. حقّ هم دارند. مىگويند، ما ده سال است ازدواج كرديم، امّا پانزده سال است كه بچهدار نشديم. شما از خدا بخواهيد كه ما بچهدار بشويم. حالا خداوند يا مصلحت مىداند كه با دعاى اوليايش به ما بچه بدهد، و يا آن را به مصلحت ما نمىداند. اما اگر خداوند به اين زن و شوهر نااميد، بچه عنايت كند، ما مىبينيم، چه شور و چه نشاطى در قلب اين زن و شوهر نااميد پديد مىآيد. انگار كه هم دنيا را به آنها دادهاند. تا بچه نالهاى مىكند، او را پيش بهترين طبيب متخصص اطفال مىبرند. بچه را با لباس مناسب مىپوشانند، تا سرما نخورد، و يا آن قدر گرمش نشود كه مريض شود؛ چون آنها مىترسند كه ديگر بچهدار نشوند. حالا خدا آمد و به مردى كه فرض مىكنيم، در بيست سالگى ازدواج كرده و شصت سال است كه با هم وجود دلش بچه مىخواسته، و اين خواستن هم امر طبيعى و فطرى براى انسان است، بعد از شصت سال انتظار، به او بچه داد. البته، شايد تا آن موقع، چراغ اين انتظار در ابراهيم عليه السلام خاموش شده بود. به هر حال، خدا به او يك پسر داد كه ابراهيم عليه السلام اسم او را اسماعيل گذاشت.
البته، كسى كه با خدا صاف باشد، كسى كه پاك زندگى بكند، از بس كه خدا عاشقِ صافى و پاكى است، به علت اين پاكى و صافى، درهاى رحمت خود او را به روى چنين كسى باز مىكند. هاجر كُلفَت و كنيز بود كه در قلمروى زندگى ابراهيم عليه السلام قرار گرفت. امّا اين كنيز چقدر صاف، پاك و پاكدامن بود كه شوهرى، مانند: ابراهيم عليه السلام نصيبش شد، و خود او هم با كمال اشتياق با ابراهيم عليه السلام ازدواج كرد، هر چند مىدانست كه ابراهيم با او تفاوت سنى زيادى دارد. شايد چهل سال و يا بيشتر، هاجر عليها السلام با ابراهيم عليه السلام تفاوت سنى داشت. «1» ولى كمالات، عظمت، ادب ابراهيم باعث شد كه اين خانم با ايشان ازدواج بكند. در حقيقت، هاجر عليها السلام با يك پيرمرد ازدواج نكرد؛ بلكه او با ارزشها ازدواج كرد. اين بهترين نوع ازدواج است. البته، اين ازدواج با اختيار خود هاجر عليها السلام صورت گرفت.