پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

توسّل به حرمت پيغمبر و اهل‏بيت صلوات الله عليهم و به نقط اجابت رسيدن دعا

توسّل به حرمت پيغمبر و اهل‏بيت صلوات الله عليهم و به نقط اجابت رسيدن دعا

پيرمردى به محضر امام صادق عليه السلام آمد و گفت: يابن رسول‏الله! من شنيدم اگر كسى خدا را به حرمت پيغمبر و اهل‏بيت صلوات الله عليهم قسم بدهد، خدا به حرفش گوش مى‏دهد. البته، آن جايى كه بايد گوش بدهد، اما خداوند بعضى جاها را نبايد گوش بدهد.

مثل اين كه من امشب رو به قبله بنشينم و گريه هم بكنم و ده بار هم خدا را به پيغمبر و اهل بيت صلوات الله عليهم قسم بدهم و بگويم من اين جا مى‏نشينم، اين هم قسم‏هاى من و اين هم گريه‏ام، ساعت دوازده شب، يك تريلر هجده چرخ بفرست كه بيست تن چك‏پول صد هزار تومانى بار آن باشد. البته، معلوم است كه خداوند چنين دعايى را قبول نمى‏كند.

البته، جايى كه بايد دعا قبول بشود، امّا آن دعا قدرت ندارد كه به قبولى برسد. با توسّل به پيغمبر و اهل‏بيت پيغمبر صلوات الله عليهم، دعا قدرت پيدا مى‏كند و به نقطه اجابت مى‏رسد. پيرمرد گفت: يابن‏رسول الله! تا بخواهند ابليس را به جهنم بيندازند، او مى‏گويد، خدايا! به آبروى پيغمبر و اهل‏بيتش مرا به جهنم نبر و مرا بيامرز، و خدا هم قبول مى‏كند. حضرت فرمود: ابليس نمى‏تواند خدا را به پيغمبر و آل‏پيغمبر قسم بدهد. آن پيرمرد گفت: آخر چرا نمى‏تواند، چنين كند؟ حضرت فرمود: خدا پيغمبر و اهل‏بيت پيغمبر صلوات الله عليهم را از يادش مى‏برد. پيرمرد گفت: چگونه ممكن است آدم ده هزار سال و صد هزار سال اين‏افراد را بشناسد، بعد اسامى آن‏ها از يادش برود؟ چطور از يادش مى‏رود؟ پيرمرد نود ساله سخن امام را قبول نكرد. امام فرمود: از يادش مى‏برند. خود حضرت عالى چند سالتان است؟ پيرمرد گفت: نود سال. حضرت فرمود: اسمت چى است؟ پيرمرد هر چقدر فكر كرد، اسمش به يادش نيامد. او پيش خود گفت: خدايا! در خانه زنم مرا چه صدا مى‏كند؟ تقى! نقى!

احمد! اين‏اسم‏ها كه اسم من نيست. بچه‏هايم مرا چه صدا مى‏كنند؟ به حضرت گفت: يابن‏رسول‏الله! من از خير سؤالم گذشتم، شما اسمم را به من بگوييد، چه اسمى هست كه من دارم از فراموش كردن اسمم، دق مى‏كنم. حضرت اسمش را به او گفت، و فرمود: اين طورى از يادش مى‏رود.

در بحث ما هم خداوند هر گناهكار آمرزيده را به بهشت مى‏برد و گناهانش را از يادش مى‏بَرَد. اين قدر عفو الهى و چشم‏پوشى حضرت حق گسترده است. براى همين او دوست دارد ما هم در گذشت و چشم‏پوشى هم‏اخلاق خودش باشيم.

حضرت عليعليه السلام در وصيت فرمود: عزيزان دلم! اميرمؤمنان بودن مرا عَلَم نكنيد، و فقط بگوييد، ابن‏ملجم يك نفر را كشته، و ما هم بايد يك نفر را بكشيم، و بعد فرمود: پسرانم! هيچ كدام از شما آن جا نبوديد تا شاهد باشيد كه ابن‏ملجم با من چى كار كرده؟ خودم كه مى‏دانم. حسن جان! حسين جان! ابن‏ملجم فقط يك ضربت به من زده، شما هم يك ضربت به او بزنيد. خدا به شما حق نمى‏دهد كه بر او دو ضربت بزنيد. «1» اين دين است؛ اين رعايت عدالت ديندار در حق قاتلش است.

 

منبع
  • پایگاه عرفان