بايد اعتراف كنم كه مردم ايران امروز ما خيلى با ارزش هستند. زيرا ارزشهاى آنها براى ايمانشان است. سوگند به خدا و روز قيامت كه اين مردم از مردم زمان پيامبر بهتر مىباشند؛ چون خداوند در سوره توبه مىگويد: پيغمبر من، مردم زمان خود را دعوت به جبه جهاد مىكرد، آنها مىگفتند: هوا گرم است، و ما نمىتوانيم بياييم، و يا مىگفتند، هوا سرد است، و ما نمىتوانيم بياييم. «3» ولى وزن ايمان مردم امروز ايران، بيشتر از وزن ايمان مردم آن زمان است. اين مردم بايد به انتظار باشند كه پرده كنار برود و بهشت را به آنان نشان بدهند و بگويند، اين مزد زحمات ايمانىشما است و شما خوبيد؛ ما كه يقين داريم. ما كه مىگويم، منظورم هر كسى كه در رده ما هست؛ مدتى درس خوانده و تا حدى با آيات و روايات آشنا هست. ما يقين داريم كه اين مردم اگر در زمان ابىعبدالله عليه السلام بودند، لشكر او، هفتاد و دو نفر نبود. امام حسين عليه السلام آن روز گفت، من غريبم، اما اگر امروز بود، نمىگفت من غريبم، و آن روز اگر حضرت گفت، من مظلومم، اما اگر اين مردم بودند، او نمىگفت من مظلومم. اين مردم شب و روز، و در برف و در سرما، و درگرما، در كم پولى و بىپولى، عاشقانه خود را فداى ابىعبدلله عليه السلام مىكنند؛ يعنى من از اين ملت مىپرسم، اگر شما در زمان حيات آن حضرت، بوديد، به راستى، به كربلا نمىرفتيد؟ به خدا مىرفتيد.