خصوصيات اهل تقوا در قرآن

  از آياتى كه در قرآن كريم به حقايقى اشاره كرده است ، اواخر سوره مباركه اعراف است :

  » إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَنِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ «

  بى‏ترديد، يقيناً ،مسلماً - كه هرسه معناى» انّ « است- كسانى كه اهل تقوا شدند و كلاس و جاده تقوا را طى كردند ، هرگاه شياطين جنّى و انسى مى‏خواهند آنها را مسّ كنند ، يعنى با وسوسه‏ها و شيرين جلوه دادن گناه در منظر آنان، اهل تقوا را از طى جاده تقوا منحرف و منصرف كنند ، آنها با ياد خدا به حالت بصيرت درآمده ، خود را از گناهان دور مى‏كنند .

 تقوا نيز به اين است كه انسان گناهان صغيره و كبيره را از طريق قرآن كريم و اهل‏بيت عليهم السلام بشناسد و هنگامى كه گناه رخ نشان مى‏دهد ، در مقابل آن بايستد و انسان از ارتكاب آن خوددارى كند و خودش را حفظ كند و هر چه كه ظاهر گناه شيرين باشد ، در دامن گناه نيافتد و زلفش را به زلف گناه گره نزند . به تعبير پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله در روايت بسيار مهمى ؛ هميشه با گناه قهر باشد .

 تكرار اين قهر بودن با گناه ، نيفتادن در دامن گناه و دست به دست گناه ندادن ، روح تقوا را در انسان ظهور مى‏دهد و آن نيرو و قدرت معنوى را در انسان ايجاد مى‏كند و تا حدى مصونيت قابل قبول به او مى‏دهد .