پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

حسابرسى دقيق قيامت

حسابرسى دقيق قيامت

اين آيه :

» فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ × وَ مَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ «

براى ما كافى است .

در اصفهان ، قبل از انقلاب ، ده شب منبر مى‏رفتم ، اهل دلى هر شب مى‏آمد ، علاقه مرا جلب كرده بود . يكى از چيزهايى كه از او شنيدم اين بود ؛ گفت : كسى رفيقى داشت ، خيلى به هم علاقه‏مند بودند و علاقه آنها دينى بود . يكى از اين رفقا مرد . آن يكى گويا با مردن رفيقش احساس خلأ مى‏كرد . يادش نمى‏رفت . وقتى كسى خيلى ياد موضوعى باشد ، در خوابش جلوه مى‏كند . شبى رفيقش را در خواب ديد . اين حقيقت دارد .

 من دوستى داشتم كه وضع مالى خوبى داشت . خيلى سفارش مى‏كردم كه طبق آيات سوره انفال ، خمس مال خود را بدهد . مقدار قابل توجهى از خمس مانده بود كه مرد . بعد از سه سال در خواب او را ديدم ، گفتم : حال شما چگونه است ؟ گفت : همه چيز را از من قبول كردند - آدم خيلى خوبى بود - اما نگران بقيه خمسى كه در وصيت نامه‏ام نيز نوشته‏ام هستم ، چون هيچ كدام از ورثه‏ام زير بار اين بدهى نمى‏روند و مرا نجات نمى‏دهند .

 اين اهل دل با چه حالى اين قضيه را برايم مى‏گفت . گفت : او نيز خواب رفيقش را ديد . گفت : رفيق ! چه مى‏كنى ؟ گفت : والله اين طرف خيلى عالى است . چون خيلى مؤمن بود . فقط دچار سرزنش هستم ، مرا نجات بده . گفت : چه سرزنشى ؟ گفت : روزى به ديدن صاحب مغازه‏اى رفته بودم ، نشستيم و نيم ساعتى با هم اختلاط كرديم و حرف مى‏زديم . در كنارم گونى گندم بود . من همين كه با صاحب مغازه حرف مى‏زدم ، با دانه‏هاى گندم بازى مى‏كردم و در حال بازى كردن با دانه اين دانه گندم را فشار دادم و نصف شد و دوباره در گونى افتاد ، بعد خداحافظى كرديم و رفتيم . اكنون كه اين طرف آمده‏ام ، مى‏گويند : چرا شما بى‏اجازه مالكِ گندم ، دانه گندم را نصف كردى ؟ بايد از او رضايت بگيرى .

 

منبع
  • پایگاه عرفان