اشكالى در ذهن بعضى افراد است كه خدا مگر علم نداشت كه اين شيطان مىشود. چرا خلقش كرد؟ اين كلام مردود است، زيرا علم علت نيست. همه ما مىدانيم كه اين پنج ميليارد جمعيت زمين همه مىميرند. اما علم علت آنها نيست. خيلىها را برق مىگيرد و مىميرند. خيلىها زير قطار مىروند، زير ماشين مىروند، ولى ما علم هم داريم.
ما اين خانه را ساختيم و مىدانيم كه صد سال ديگر خراب مىشود. اين به علم ما ربطى ندارد.
خداوند هر موجودى را خلق كرده است، خير آفريده است، ما بايد اين خير را ادامه بدهيم و شكوفا كنيم. اشتباه است كه تبديل به شر كنيم.
حال اگر تبديل به شر شد، به پروردگار ربطى ندارد، به خاطر شر شدن بايد جريمه شود. مواظب باشيد كه در ذهنتان هيچ شيطانى را از شيطنتش تبرئه نكنيد، كه تبرئه شيطان جسارت به وجود مقدس پروردگار است. كه خدايا تو مىدانستى كه فلان كس زنا مىكند چرا خلقش كردى؟ يزيد امام حسين عليه السلام را نكشتهاست، اى خدا، تو كشتهاى. چون اگر يزيد را خلق نمىكردى، امام حسين عليه السلام را نمىكشت. پس قاتل امام حسين عليه السلام خداست.
اين گفتههاى بىاساس و بىربط تبرئه شيطان و ابليس است در حالى كه كراراً پروردگار در قرآن كلمه »سبح« و »يسبح« و »سبحان الله« آورده و مىگويد: من از هر عيبى منزهام. هر عيبى هست مال شماست. هر حسنى هست مال من است.
» مَّآ أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَآ أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ «
و هر شرى از خود انسان است.