به مادر گفت: نه، من بايد اين دختر را بگيرم، مادر آمد از تپهاى بالا رود و بگويد: اين دختر به درد نمىخورد. پسر عصبانى شد، سنگ برداشت و به سوى مادر پرتاب كرد. سر مادر شكافته شد، در اين هنگام پسر سُر خورد و محكم به زمين خورد، مادر با آن سر شكافته گفت: خدايا! بچهام را نگهدار.
اين محبت و عشق مادر به فرزند است، محبت خدا بىنهايت در بىنهايت است.
امام على عليه السلام مىفرمايد:
» إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى سُبْحَانَهُ أَنْزَلَ كِتَاباً هَادِياً بَيَّنَ فِيهِ الْخَيْرَ وَ الشَّرَّ فَخُذُوا نَهْجَ الْخَيْرِ تَهْتَدُوا وَ اصْدِفُوا عَنْ سَمْتِ الشَّرِّ تَقْصِدُوا الْفَرَائِضَ الْفَرَائِضَ أَدُّوهَا إِلَى اللَّهِ تُؤَدِّكُمْ إِلَى الْجَنَّة
اى مردم پروردگار عالم در قرآن مجيد آنچه خير شما بوده، به خاطر اينكه عاشق شما بوده، قرار داده است. و هر چه به ضررتان بوده، بيان كرده است، شما بياييد به حرف اين عاشقتان گوش بدهيد، به تمام خيرها آراسته مىشويد، از همهشرها هم كناره گيرى بكنيد، تكوين و تشريع غرق محبت است، رضايت و بهشت قيامت را براى شما مردم قرار داده است، آنقدر عاشقتان بوده كه بهشت ابدى را آماده كرده، نردبانش را هم گذاشته بيا بالا، با نماز، با روزه، با امر به معروف، با نهى از منكر، با هدايت مردم، با محبت به مردم، با ديدن مريض، با رعايت يتيم، با رعايت افتاده، با احسان به پدر و مادر و با خوش اخلاقى از اين پلهها بالا بيا.
» مَن كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّلِحُ يَرْفَعُهُ «
عالم عالم عشق است، عالم عالم محبت است، دين دين محبت است، قرآن قرآن محبت است، پيغمبر پيغمبر محبت است، امام امام محبت است.
حيف نيست آدم اين خداى با محبت را زمين بگذارد برود سراغ شيطان، حيف نيست آدم اين پيغمبر را زمين بگذارد برود سراغ زن بىحجاب، حيف نيست آدم اين امام حسين با محبت را كنار بگذارد برود سراغ گناه.