مناسب است زائر با حال بيدارى و قلبى پر از شوق و وجودى مالامال از اخلاص و با آشنايى كامل به مسائل حج، كارى كند كه در ميعاد معين به فيض لقاى حق، يعنى مقام قرب حضرت جانان نائل گردد، مسلم است كه كاميابى از مقام معنوى حق در صورتى ميسر است كه آدمى در تصفيه جان و تزكيه نفس و خروج از تمام گناهان ظاهر و باطن بكوشد، تا از اين راه وجود خود را آماده گرفتن فيض كند.
هر انسانى به اندازه معرفت و ظرفيت خود از حج برداشت مخصوصى دارد، ولى بايد بكوشد ظرفيت وجودى خود را گسترده كند، تا به درك تمام زواياى ملكوتى و معنوى اين سفر نائل گردد و به مقامات عالى الهى برسد.
حج، براى مردمى كه مفهوم حقيقى آن را دريابند، نوريست كه مىتواند جوانب تاريك حيات را روشن كند، مسئله حج قبل از اين كه يك امر عقيدتى يا دستور مذهبى يا سنت الهى باشد يك فرمان آموزشى و تربيتى و يك عامل بسيار مؤثر و مهم براى تحرك در همه شؤون وجود است.
خداوند مهربان به بنده با اخلاص و عبد پرقيمتش ابراهيم عليه السلام دستور داد تا مردم را براى طواف آن حريم بخواند، باشد كه از اين فيض عظماى الهى بهره گرفته و سود بىنهايت برند.
خانه خدا يك آزمايشگاه است و بايد از اولين نفر زائر تا آخرين فردشان در اين مركز معنوى آزمايش شوند.
اين خانه از سنگهاى سياه بىآلايش، بدون زينت و نقش و نگار بنا شده، تا از طريق اعمال ظاهر و باطن آن و انجام مناسكش، مردم از كششهاى مادى غلط و جاذبههاى شيطانى رها شوند.
قرار داشتن خانه حق در دامنه كوهها، سراشيب درهها، كنار بيابان داغ و گرم و صحرايى بدون آب و علف و در ميان ريگزار و سنگستان، خود يكى از اسرار است و شايد سرّ آن اين باشد كه مردم را با جلب به آنجا از فدا شدن در برابر زرق و برقهاى پوچ رهايى دهند و به آنان بفهمانند كه اگر مادىگرى صرف اساس حيات بود، بايد آنجا پوشش مادىاش از همه جا بيشتر باشد.
آرى، اين امكان بود كه آن خانه را از زمرد سبز، ياقوت درخشان، لؤلؤ و مرجان و طلاى ناب و نقره فام بنا كنند، اما اين ساختمان با توجه به معانى بلند مناسكش، ميدان سينه را از تصرف شيطان خالى كرده و كوشش و تلاش آن دشمن خطرناك را براى از بين بردن شخصيت معنوى انسان خنثى مىكند.
قرآن مجيد در بسيارى از آياتش نشان مىدهد كه عباد حق و عاشقان الهى بايد به سختىها و مشقتها آزمايش شوند، نه به راحتى و خوشىها كه مقامات الهى از سينه عافيتطلبى در نمىآيد، واقعيتها و اسرار را از دل سختىها و تحمل رنجها بيابيد و بس كه:
[فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً* إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً] .
پس بىترديد با دشوارى آسانى است.* [آرى] بىترديد با دشوارى آسانى است.
به قول بلبل دستان بوستان عشق مرحوم حاج ملا هادى سبزوارى:
|
دل بشد از دست ياران فكر درمانش كنيد |
مرهم زخمى عجين از آب پيكانش كنيد |
|
|
شهسوارم مىرود اى اشك راهش را ببند |
اى سپاه ناله زود آهنگ ميدانش كنيد |
|
|
گر رود از اشك سيلانگيز و آه شعلهخيز |
شور محشر مىرود ياران پشيمانش كنيد |
|
|
خسرو چابك سوارم عزم جولان كرده است |
معشر عشاق سرها گوى چوگانش كنيد |
|