چون كارهاى بد ، از انسان فلج ، گرسنه ، تشنه و كسى كه به صورت گوشت پاره اى در گوشه اى از بيمارستان يا خانه افتاده است ، سر نمى زند . تمام اين ظلم و جنايات بعد از اين است كه انسان از غذايى كه خورده است ، انرژى پيدا مى كند . آيا اين هدف خدا بوده است ؟ يعنى خداوند متعال ظالم و مجرم پرور است ؟
اما در آيات ، دعاها و روايات ، وجود مقدس حضرت حق را اين گونه نمى بينيم . وقتى به آيات قرآن مراجعه مى كنيم ، مى بينيم پروردگار هر گونه ظلم را از خود نفى مى كند . مى فرمايد :
» وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ «
خدا ، خداى ظلم كننده اى نيست :
» إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيًْا «
خدا كمترين ظلمى به كسى ندارد . حتى مى فرمايد :
» وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلاً «
» وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا «
هم كلمه »فتيل « در قرآن آمده است و هم كلمه »نقير « . اولى يعنى من به اندازه نخ نازكى كه تقريباً نامرئى است و روى هسته خرما است ، به كسى ظلم نمى كنم و دومى يعنى به اندازه فرورفتگى سوزن روى هسته خرما به كسى ظلم نمى كنم .
منبع : پایگاه عرفان