توجه به تكليف و كيفيت معاد

 حال اين خدايى كه با شناخت خود پيدا كرده‏ام ، مى‏بينم از معاد و زنده شدن مردگان حرف زده است . چگونه مرا زنده مى‏كند ؟ من كه در قبر خاك مى‏شوم ؟ بدانم كه روزى خاك بوده‏ام ، بعد مرا به وجود آورده‏اند و روزى ديگر كه خاك مى‏شوم ، همان به وجود آورنده دوباره مرا زنده مى‏كند .

 انسان بين مبدأ و معاد بايد دو نگاه داشته باشد نگاه نخست اين كه بايد به پروردگار نگاه كنم كه آيا در اين دنيا با من كارى دارد يا نه ؟ آيا مرا آفريد ، بعد رهايم كرد كه هر كجا مى‏خواهم بروم ؟ هيچ كارى به كار من ندارد ؟

 مى‏بينم كه يكصد و بيست و چهار هزار پيامبر عليهم السلام را با معجزه فرستاده است ؛ يعنى با تو كار دارم . كارى كه به نفع خود انسان است . سلسله‏اى از تكاليفى كه نسبت به خدا دارم كه خالق من است و سلسله تكاليفى كه نسبت به ديگران دارم ؛ پدر ، مادر ، اقوام و مردم . اين چند روزه دنيا تكاليف را عمل كنم . اين نگاه به مبدأ .

 نگاه دوم: نگاه به معاد است كه خدا مى‏گويد : اين تكاليف را در روز قيامت با ترازوهايى كه قرار مى‏دهم ، ارزيابى مى‏كنم . اگر ارزش دار بود ، بهشت براى توست .