اراده عالمانه و حكيمانه و عادلانه حضرت حق، در نظام متقن هستى و پهندشت ميدان خلقت و آفرينش، از هر چيزى جفت آفريد.
در اين بساط جفتبودن و زوجبودن هر چيزى حقيقتى است كه استثنا برنداشته، و پيش از آنكه دانش بشر، و تحقيقات علمى به آن دست يابد، قرآن مجيد در آيات متعددى از جمله در آيه چهل و نهم سوره مباركه الذاريات، از اين واقعيت، كه نسبت به تمام موجودات هستى، اعم از جماد و نبات و حيوان و انسان فراگير است خبر داده.
اين خبر عظيم، و گفتار علمى، و اين بيان روشن، آن هم نسبت به تمام موجودات خانه خلقت، و كاشانه و لانه آفرينش، با توجه به اينكه مربوط به قرنها قبل از رنسانس علمى است، و در شهرى چون مكه و مدينه كه خطنويس و خوانندهاى، و كتاب و مدرسهاى در آن نبوده، از معجزات قرآن مجيد، و دليلى محكم بر اصالت اين كتاب، و برهانى بزرگ بر علمى بودن اين دفتر، و عاملى بس قوى بر صدق نبوت خاتم انبيا (صلى الله عليه وآله وسلم) است.
قرآن مجيد در زمينههاى ديگر مسائل آفرينش آياتى دارد، كه علوم امروز بشر، در برابر آن شگفتزده و غرق در تعجّب و حيرت است، و براى احدى از افراد انسان در هر مقام و مرتبهاى كه باشد، جاى شك و ترديد، در حقّانيت خود، و اينكه چراغ هدايت فراراه حيات آدميان است، باقى نمىگذارد.
ذلِكَ الْكِتابُ لارَيْبَ فيهِ.
عنايت و رحمت او، در ذات زوجها و جفتها از هر نوعى، كشش و جاذبه و رابطه عاشقانه، و ميل به يكديگر برقرار نموده است، تا اين جاذبه و كشش، و اين ميل و رابطه، تحت نظامى خاص و شرايطى معين، چه در نظام تكوين، چه در عرصهگاه تشريع منتهى به ازدواج و جفتگيرى و توالد و تناسل، و تكثير نوع شود، و از اين راه باعث بقاء نظام عالى آفرينش گردد، و هم اينكه تمام موجودات از هر جنس و نوعى كه هستند به لذّت زندگى، و خوشى در حيات، و بهرهمندى از وجود خود و ديگران برسند.