مقايسه خورشيد و زمين‏

شما خورشيد را از ديد علمى بنگريد، اين موجود پرمنفعت و اين منبع حرارت، كره‏ايست كه براى بيان عظمت آن، بهترين راه آنست كه با زمين مقايسه شود.

حجم خورشيد، يك ميليون و سيصد و نود و يك هزار برابر حجم كره زمين است.

قطر خورشيد، صد و نه برابر قطر كره زمين يعنى يك ميليون و سيصد و نود و يك هزار كيلومتر است.

وزن خورشيد، سيصد و سى هزار برابر وزن زمين است، يعنى اگر كره خورشيد را در يك كفه ترازو و سيصد و سى هزار كره زمين را در كفه ديگر قرار بدهند دو كفه با هم مساوى خواهد شد.

سرعت حركت وضعى خورشيد، در هر ثانيه 2 كيلومتر و در هر ساعت هفت هزار و دويست كيلومتر است.

امروز ثابت شده كه دسته‏اى از كرات آسمانى كه منظومه واحدى را تشكيل مى‏دهند، متفقاً در فضا به جهت معينى حركت مى‏كنند.

منظومه شمسى نيز به طرف صورت فلكى «الجاثى على ركبتيه» كه نسبت به خورشيد در شمال آسمان واقع گرديده است، حركت مى‏نمايد، سرعت سير اين حركت در هر ثانيه، نوزده كيلومتر و نيم مى‏باشد.

در اين مسافرت، ما ساكنان زمين نيز همراه خورشيد هستيم و در مدت يكسال‏ 615 ميليون كيلومتر از مكانى كه امروز در فضاى عالم اشغال كرده‏ايم، دور مى‏شويم.

خورشيد، يكى از اعضاى كهكشان است كه به فاصله 30 هزار سال نورى از مركز آن واقع گرديده و با سرعت ساعتى 972 هزار كيلومتر به گرد مركز كهكشان مى‏چرخد.

اگر روزى اين قرص آتشين سرد و خاموش شود و جمعيت چهار ميلياردى زمين بخواهند آن حرارتى را كه از اين مشعل جهان‏تاب به زمين مى‏رسد، با افروختن زغال سنگ به وجود بياورند، بايد 61 هزار ميليارد تن زغال سنگ تهيه كنند، يعنى هر نفرى در حدود 20333 تن زغال سنگ بيفروزند، تا به اين منظور برسند .

اين كره بزرگ همراه با نه سياره كه عبارت است از: عطارد، زهره، زمين، مريخ، مشترى، زحل، اورانوس، نپتون و پلوتون، منظومه شمسى را تشكيل مى‏دهند و با همه عظمتى كه دارند ولى در برابر نزديك‏ترين كهكشان كه راه شيرى است فقط و فقط يك نقطه روشن است و حتى اين مجموعه، گاهى با همه و سعت و عظمتش در برابر يك ستاره، آرى، در برابر فقط يك ستاره چيز كوچكى است.