محبت و اعلام آن‏

اصل محبت و علاقه و عشق را، حضرت حق در قلب زن و شوهر نسبت به يكديگر قرار داد، و آن را از نشانه‏هاى وجود خود دانست، و اين حقيقت نمايشگر عظمت و بزرگى مسئله محبت زن و مرد، بخصوص عشق و علاقه مرد به زن است.

ومن آياته ان خلق لكم من انفسكم ازواجاً لتسكنوا اليها و جعل بينكم مودَّه و رحمه انَّ فى ذلك لآيات لقوم يتفكّرون.

از نشانه‏هاى وجود خداوند اين است كه براى شما از جنس خودتان همسرانى آفريد، تا در كنار آنها بياسائيد، و بين زن و مرد دوستى و مهربانى برقرار كرد، در اين برنامه نشانه‏هائى براى مردم انديشمند است.

اين محبت و عشق و علاقه در ابتداى ازدواج، و حتى قبل از عقد، شكوفا مى‏شود، و به نهايت مى‏رسد، بر مرد و زن است، كه اين نعمت باطنى، و اين حالت عالى قلبى كه موجب خوشى در زندگى و عيش و عشرت، و صفا و پاكى است، به توسط جانبدارى از هم، و گذشت و عفو، و خوش‏اخلاقى و تعاون، و توقع به اندازه از يكديگر، و حفظ شخصيت و شئون طرفين، و پرهيز از بگو و مگوهاى بى‏قدر و قيمت حفظ كنند، و از عللى كه باعث ضربه خوردن به عشق و محبت است بپرهيزند، كه حفظ بناى عشق عبادت، و خراب كردن خانه محبت بدون ترديد گناه و معصيت و موجب عقاب الهى در قيامت، و باعث عذاب در زندگى دنيائى است.

حضرت صادق (عليه السلام) براى كسى كه هنر جلب محبت ديگران را نسبت به خود دارد دعا كرده:

رَحِمَ اللّهُ عَبْداً اجْتَرَّ مَوَدَّهَ النّاسِ الى نَفْسِهِ ...

خداوند رحمت كند انسانى كه دوستى مردم را به جانب خود جلب مى‏كند.

تبديل محبّت وعشق وعلاقه به‏كينه ونفرت وبغض ودشمنى در صورتى‏كه ملاك عقلى و شرعى در كار نباشد، تبديل نعمت حق به ناسپاسى است، و حفظ محبت و اعمال و سرايت دادن آن به يكديگر سبب خوشحالى در دنياو آخرت است.

امام صادق (عليه السلام) فرمود:

وَيْلٌ لِمَنْ يُبَدِّلُ نِعْمَهَ اللّهِ كُفْراً، طُوبى لِلْمُتَحابّينَ فِى اللّهِ.

واى بر كسى كه نعمت خدا را به ناسپاسى تبديل كند، و خوشبختى و نيكى باد بر آنان كه فى اللّه نسبت به يكديگر محبت مى‏كنند.

اميرالمؤمنين (عليه السلام) فرمود:

افْضَلُ النّاسِ مِنَّهً مَنْ بَدَأَ بِالْمَوَدَّهِ.

برترين مردم از نظر احسان و نيكى، كسى است كه به دوستى و محبت نسبت به طرف خود پيشى گيرد.

انسان دستور دارد به همه كسانى كه مستحق عشق و دوستى و محبت و علاقه‏اند محبت داشته باشد چه رسد به نزديك‏ترين افراد خودش كه همسر و فرزندان او هستند.

در حديث قدسى آمده:

الْخَلْقُ عِيالى فَاحَبُّهُمْ الَىَّ الْطَفُهُمْ بِهِمْ وَاسْعاهُمْ فى حَوائِجِهِمْ.

آفريده‏ها عيال من هستند، محبوبترين آنها نزد من، مهربانترين ايشان به آفريده من است، و آنكه در راه برطرف كردن نيازشان سعى و كوشش بيشترى دارد.

بر اساس مطالب گذشته، محبت در قلب زن نسبت به مرد، و عشق در قلب مرد نسبت به زن از نشانه‏هاى وجود خدا، و از نعمت‏هاى خاص حضرت حق است، و بهترين علت براى برپائى عيش سالم و تداوم زندگى، و ظهور صفا و صميميت در صحنه حيات است، روى اين حساب حفظ و ازدياد آن لازم، و دورى از علل نابودى آن واجب است.

امام صادق (عليه السلام) فرمود:

مِنْ اخْلاقِ الْانْبِياءِ حُبُّ النِّساءِ.

محبت زنان از اخلاق انبياء خداوند است.

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود:

جُعِلَ قُرَّهُ عَيْنى فِى الصَّلاهِ، وَلَذَّتى فِى الدُّنْيَا النِّساءُ، وَرَيْحانَتى الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ.

نور چشمم در نماز، و لذت و خوشيم در دنيا زنان، و گل خوشبويم حسن و حسين است.

حضرت صادق (عليه السلام) فرمود: مردم لذّتى در دنيا و آخرت بيش از لذّت از زن نمى‏برند و اين است قول حق.

زيّن للنّاس حبّ الشّهوات من النّساء والبنين ...

سپس فرمود:

اهل بهشت به چيزى از بهشت لذيذتر از نكاح لذت نمى‏برند نه از خوراكى و نه از آشاميدنى.

رسول اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود:

قَوْلُ الرَّجُلِ لِلْمَرْأَهِ انّى احِبُّكِ لايَذْهَبُ مِنْ قَلْبِها ابَداً.

گفتار مرد به همسرش: همانا من ترا دوست دارم، هرگز از قلبش محو نمى‏گردد.

امام صادق (عليه السلام) فرمود:

الْعَبْدُ كُلَّما ازْدادَ لِلنِّساءِ حُبّاً ازْدادَ فِى الْايمانِ فَضْلًا.

هر چه محبت همسر در قلب شوهرش زيادتر شود، ايمانش زيادتر مى‏شود.

البته بايد به اين حقيقت توجه كرد، كه عشق و محبت به زن جنبه افراط، به خود نگيرد، كه محبّت در حدّ افراط انسان را از پيمودن راه حق، و انجام عمل صالح، و خيرات و مبرّات باز مى‏دارد، بخصوص اگر زن از

طريق عشق مرد به خودش بخواهد بر مرد حكومت كند، و خواسته‏هاى اضافى خود را بر مرد تحميل نمايد.

علاقه و محبت به زن و به هر چيزى بايد تابع ايمان انسان به حضرت حق و روز قيامت باشد، و مانع حركت انسان به سوى كمالات، و انجام اعمال صالحه نشود.

اگر محبت به زن بخواهد بسترى براى معصيت و گناه، و اسراف و تبذير، يا بخل و امساك، يا خوددارى از انجام فرائض حق گردد، بايد تعديل شود، كه اينگونه محبت، آميخته با حالت شيطانى، و بدور از رضا و خوشنودى حق است.