نصايحى از تورات‏

در سوره‏اى از سوره‏هاى تورات حقيقى مذكور است:

اى مردم! تا چند در مسئله توبه تأخير مى‏كنيد؟ و تا كى نيت تدارك مافات را روز به روز تأخير مى‏اندازيد؟ آيا شما را امانى از مرگ رسيده، يا براتى از آتش جهنم تحصيل شده، يا جزم به دخول بهشت داريد؟!

نعمت شما را غافل كرده و طول امل شما را به خدا مغرور نموده، اى بندگان! دنيا را نيافريدم، مگر براى آن كه روزى مرا صرف كرده و در آن تخم عمل صالح بكاريد.

پس شما عكس خواسته مرا عمل كرديد، كتابم را زير پا گذاشته و دنيا را بالاى سر خود قرار داديد.

خانه‏ها برافراشتيد و به آن انس گرفتيد، ولى خانه‏هاى مرا كه مساجدند، پست كرده و از آن وحشت نموديد، شما را نمى‏توان بنده و عبد حق گفت، بلكه آزاد هستيد، آرى، آزاد هستيد، آسمان‏ها و زمين‏ها به يك اسم از اسماى من در فضاى عالم بدون ستون استقامت كرد، ولى دل‏هاى شما به هزار موعظه كتاب من مستقيم نشد، چنان كه سنگ آب نمى‏شود، موعظه هم در دل‏هاى سخت شما اثر نمى‏كند!!

اى فرزند آدم! پيش از آن كه اجل به تو برسد براى مرگ آماده شو، من اگر به دنيا ارزش مى‏دادم، هرآينه آن را در اختيار انبيا قرار مى‏دادم، به تحقيق كه بعضى از بندگان من هستند كه مى‏ميرند و همان لحظه پشيمان شده، درخواست برگشت مى‏كنند، تا به تدارك عمل صالح برخيزند، ولى به آنان گفته مى‏شود: اى احمق! تو از همان‏جايى كه آرزوى برگشت به آن را دارى، مى‏آيى!!

اى پسر آدم! محبت دنيا را از دل بيرون كن كه من محبت خود را با دنيا، در يك دل مانند آب و آتش جمع نمى‏كنم، در جمع روزى و مال كه مقسوم و مرزوق، است حرص مدار كه روزى تو را ديگرى نخواهد خورد.

اى فرزند آدم! حرفى نمى‏زنى و نگاهى نمى‏كنى و قدمى بر نمى‏دارى، مگر آن كه دو ملك با تو هستند و خوب و بد تو را مى‏نويسند، عافيت و سلامت چند روزه شما را فريب ندهد كه مدت عمر بسيار محدود و ناچيز است و عدد نفس‏هاى شما، محدود و محصور!!