امامت‏

حضرت حق براى اتمام‏نعمت واكمال دين، اميرالمؤمنين (عليه السلام) ويازده‏امام بعد از او را انتخاب، تا مردم پس از پيامبر با توسل به قرآن، و اهل‏بيت، در صراط مستقيم ثابت بمانند، و تا ابد روى گمراهى را نبينند.

امامان بزرگوار در عين اينكه در زمان حيات خود، دچار اشرار، و دولت‏هاى طاغى بودند، ولى لحظه‏اى از بيان حق، امر به معروف و نهى از منكر، و نيايش‏هائى كه مبيّن تمام معارف الهى براى تربيت مردم بود باز نايستادند، و حجت خدا را با عمل و تقرير و گفتار و شهادت خود بر مردم تمام كردند.

امامان هم چون انبياء در روز قيامت ترازوى سنجش حقند، اگر حيات مردم با آنان موافق درآيد اهل نجات ورنه محكوم به عذاب الهى هستند.