مىگويند اولين عضوى كه از نوزاد كار خود را شروع مىكند گوش اوست، قرآن براى گوش جايگاه ويژهاى قائل شده.
گوش در همان لحظات اول ولادت مىشنود، و مغز شنيده را مىگيرد و در خود حفظ مىكند.
صدا در مشاعر طفل اثر مىگذارد، خانه بايد از صداى ناباب و حرام، و آلوده پاك باشد، وگرنه كودك را از نظر فكرى و روانى آلوده مىكند.
شيوه رسول خدا و امامان معصوم اذان گفتن و اقامه در لحظات اول تولد، در گوش راست و چپ نوزاد بود.
آواى توحيد، نبوت، امامت، و زمزمه شتاب به سوى فلاح، و نماز بايد گوش كودك را نوازش بدهد، تا زندگى و حيات را با اين واقعيات شروع، و با آنها ختم كند، مسلمان به دنيا وارد گردد، و مسلمان از دنيا برود.
نگوئيد يك روزه است، نمىفهمد، نمىبيند، شعورش نمىرسد، و قدرت گيرندگى ندارد، كه همه اينها را به صورتى نو، فعال، قوى، پرقدرت دارا مىباشد.
از استاد محيط طباطبائى كه خدايش رحمت نمايد، شنيدم: دخترى بيست و سه ساله، اهل امريكا، دچار بيمارى مغزى شد، او را عمل كردند، اوائل بهوش آمدن زمزمهوار سرودى مذهبى ولى با لهجه فرانسوى از او شنيده شد، پدر و مادر او غرق تعجب شدند، طبيب علت تعجب را پرسيد، گفتند دختر ما يك كلمه فرانسه بلد نيست، كتاب به زبان فرانسه ندارد، دوست فرانسوى در زندگى او نيست، كه ناگهان مادر آن دختر معمّا را حل كرد.
دخترم سه ماهه بود، تعدادى از فراريان فرانسوى جنگ دوم جهانى به امريكا آمدند، در ميان آنان خانمى بود داراى شغل پرستارى، و متعصب در آئين كليسا، در همسايگى ما منزل گرفت، گاهى به خانه ما مىآمد، كودك را به آغوش مىكشيد، و براى آرام كردن او از گريه برايش زمزمه مىكرد، معلوم بود آنچه را زمزمه مىكند، رنگ مذهبى دارد، از آن روز، نقش اين سرود در مغز بچه ماند، در 23 سالگى به وقت بهوش آمدن نقش سرود از مغز به زبان آمد، و بدون اختيار بر زبان جارى شد!
پس اذان و اقامه در لحظات اول تولد، و تلقين در دقائق اول مرگ بىاثر نيست، كه گوش اولين عضوى است كه بكار مىافتد، و آخرين عضوى است كه از كار مىافتد!
***