فرزنددارى در اسلام

از رسول حق (صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده:

خَمْسَهٌ فى قُبُورِهِمْ وَثَوابُهُمْ يَجْرى الى ديوانِهِمْ: مَنْ غَرَسَ نَخْلًا، وَمَنْ حَفَرَ بِئْراً، وَمَنْ بَنى لِلّهِ مَسْجِداً، وَمَنْ كَتَبَ مُصْحَفاً، وَمَنْ خَلَّفَ ابْناً صالِحاً.

پنج نفر از دنيا رفته‏اند، ولى پرونده آنان بسته نشده، دائم به آنان ثواب مى‏رسد: كسى كه درختى كاشته، چاه آبى براى بهره‏بردارى مردم حفر كرده، مسجدى ساخته، قرآنى نوشته، فرزند شايسته‏اى از او به جا مانده.

امام ششم (عليه السلام) مى‏فرمايد:

وقتى يوسف برادر مادرى خود را ديد، به او گفت چگونه بعد از من زمينه ازدواجت را فراهم كردى؟ گفت: پدرم يعقوب مرا امر كرد و گفت:

انْ اسْتَطَعْتَ انْ يَكُونَ لَكَ ذُرِّيَّهٌ تُثْقِلُ الْارْضَ بِالتَّسْبيحِ فَافْعَلْ.

اگر بتوانى فرزندانى بياورى كه زمين حق را به تسبيح و ثناى خود نسبت به پروردگار سنگين كنند، اين كار را انجام بده.

حضرت سجاد (عليه السلام) فرمود:

مِنْ سَعادَهِ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ انْ يَكُونَ مَتْجَرُهُ فى بِلادِهِ، وَيَكُونَ خُلَطاؤُهُ صالِحينَ، وَيَكُونَ لَهُ وَلَدٌ يَسْتَعينُ بِهِ.

خوشبختى مرد مسلمان در سه چيز است: محل تجارت و كسبش در شهر خودش باشد، كه پس از پايان روز نزد زن و فرزند خود برود، و دوستانش شايسته و صالح باشند، و فرزندانى داشته باشد كه از كمك آنان سود جويد.

چقدر نعمت وجود فرزند باارزش است كه در قرآن مجيد آمده:

والله جعل لكم من انفسكم ازواجاً وجعل لكم من ازواجكم بنين وحفده ورزقكم من الطّيِّبات.

خداوند از گوهر وجود شما همسرانتان را قرارداد، و از همسرانتان فرزندان و نوه و داماد نصيب شما نمود، و روزى شما را از پاكيزه‏ها قرار داد.

امام صادق (عليه السلام) فرمود:

فرزندان مسلمانان در قيامت شفاعت مى‏كنند، شفاعت آنان پذيرفته است، چون به دوازده سالگى برسند، حسنات آنان ثبت مى‏شود، و چون به تكليف برسند، گناه بر آنان نوشته مى‏شود.

امام هفتم (عليه السلام) فرمود:

سَعِدَ امْرُؤٌ لَمْ‏يَمُتْ حَتّى يَرى خَلَفاً مِنْ نَفْسِهِ.

خوشبخت شد مردى كه نمرد تا فرزندى از خود ديد.

سود فرزند داشتن تا كجاست كه اميرالمؤمنين (عليه السلام) فرمود:

فِى الْمَرَضِ يُصيبُ الصَّبِىَّ انَّهُ كَفّارَهٌ لِوالِدَيْهِ.

بيمارى فرزند كفاره گناهان پدر و مادر اوست.

رسول حق (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود:

الْوَلَدُ الصّالِحُ رَيْحانَهٌ مِنَ اللّهِ قَسَمَها بَيْنَ عِبادِهِ ...

فرزند شايسته دسته‏گلى خوشبو از جانب خدا است كه بين بندگانش قسمت كرده.

و فرمود:

الْوَلَدُ الصّالِحُ رَيْحانَهٌ مِنْ رَياحينِ الْجَنَّهِ.

فرزند شايسته دسته‏گلى خوشبو از گلهاى بهشت است.

در روايت آمده: رسول خدا بر منبر مسجد مدينه در حال موعظه بود، حسن و حسين (عليهما السلام) وارد مسجد شدند، پيراهن قرمز رنگ به تن داشتند در حال آمدن به زمين خوردند، پيامبر به سرعت از منبر به زير آمد و هر دو را به آغوش گرفت، سپس اين آيه را تلاوت فرمود:

انَّما اموالكم واولادكم فتنه والله عنده اجر عظيم.

مال و اولاد شما از جانب خداوند آزمايش است، نزد حق براى شما در اين آزمايش اجر بزرگ است.

در تهران قناتى حفر شد كه حفركننده آن مردى بود به‏نام حاج عليرضا، بيش از صد سال است كه مردم يكى از مناطق تهران از آن آب استفاده مى‏كنند، يكى از علماى بزرگ مى‏فرمود، شخصى او را به خواب ديد در باغى بزرگ كنار نهرى عظيم، به او گفت اين باغ يكى از باغهاى بهشت است و اين نهر هم نهر بهشتى، اين هر دو به مزد آن قنات به من عطا شده، ولى اى كاش برايم فرزندى بود كه يك بار «لااله الا اللّه» مى‏گفت و مى‏مرد، كه بهره‏اى عظيم از اقرار او به توحيد نصيب من مى‏شد.