هدايت الهى واقعيتى است كه در سراسر عالم هستى به كيفيتهاى گوناگون و متنوع حاكم است و موجودى در عالم خلقت چه در باطن عالم، چه در ظاهر عالم، وجود ندارد مگر اينكه اتصال به هدايت حضرت حق دارد.
قرآن مجيد مىفرمايد: از برنامههاى خداوند به وجود آوردن موجودات و در مسير هدايت قرار دادن آنهاست:
« الَّذِى أَعْطَى كُلَّ شَىْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى »
پروردگار عالم، ابتدا مخلوقى را كه لباس هستى به او مىپوشاند، در دايره خلقت قرار مىدهد و سپس او را در مسيرى كه لازمه حيات او و وجود او است هدايت مىكند. نظم، بقا و مصون ماندن از فساد و تباهى و نابودى، ميوه شيرين هدايت پروردگار است.
ارگان در فضا با هم تصادف نمىكنند، اين محصول هدايت حضرت حق است، اگر هوا تركيبى از اكسيژن و ازت است و دور كره زمين در حدود صد كيلومتر پوشش به زمين داده است، اين محصول هدايت حضرت حق است.
اين كه هوا همه جا همراه زمين حركت مىكند، چون زمين مسافر است و هوايى كه دور كره زمين است، همراه اين مسافر در حركت مىباشد و مسافر را رها نمىكند، اين محصول هدايت حضرت حق است.
اين كه اكسيژن خرج شده را چگونه نباتات و درختان تأمين كنند و ازت اضافه را بگيرند؛ و حيوانات زهر دار، سموم هوا را تصفيه كنند، اين محصول هدايت وجود مقدس پروردگار است.