راههاى هدايت انسان

وقتى نوبت به انسان رسيد از سه طريق هدايت خود را نصيب انسان كرد. اول: از طريق فطرت و عقل. دوم: از طريق نبوت انبيا و امامت امامان. سوم: از طريق كتب آسمانى و قرآن كريم.

در مجموعه اين سه رشته، دوتا برنامه براى بشر بيان كرد و تمام. يكى تمام خوبى‏ها را و يكى همه بديها را و بعد با زبان فطرت و با زبان انبيا و با زبان آيات از بشر دعوت كرد به همه خوبى‏ها آراسته شو و از هر چه بدى است جدا بمان.

اما در قرآن كريم:

« وَ قَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِىَ الشَّكُورُ »

با اين كه هدايت من به نفع دنيا و آخرت انسان است:

« أَلَمْ نَجْعَل لَّهُ عَيْنَيْنِ * وَ لِسَانًا وَ شَفَتَيْنِ * وَ هَدَيْنَـهُ النَّجْدَيْنِ »

چشم به شما ندادم كه ببينيد، زبان ندادم بپرسيد و اعلام كنيد و همه بدى‏ها و خوبى‏ها را براى شما نگفتم؟ اقرار به اين واقعيات نمى‏كنيد.

تا بى‏خبرى ز ترانه دل

 هرگز نرسى به نشانه دل

روزانه نيك نمى‏بينى

 بى نان و آب شبانه دل

تا چهره نگردد سرخ از خون

 كى سبزه دمد ز دانه دل

از خانه كعبه چه مى‏طلبى

 اى از تو خرابى خانه دل

از موج بلا ايمن گردى

 آنگه كه رسى به كرانه دل

در مملكت سلطان وجود

 گنجى نبود چو خزانه دل