پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

خطر كبر

خطر كبر

مايه كبر در وجود انسان يا در فعاليت يا در كمين است. وقتى شخصى را مى‏بينيم كه نسبت به حقوق پروردگار و مردم متكبر است، با اينكه پاى حق خدا در ميان است ولى او به خودش نمى‏بيند حق را ادا كند، يعنى خود را بزرگتر از اين مى‏بيند كه حق را ادا كند، يا خود را بزرگتر از مردم مى‏داند كه حق مردم را ادا كند يا سلام مردم را عليك بگويد، با مردم معاشرت كند و به مردم تواضع كند.

گاهى هم مسائلى پيش مى‏آيد كه براى پاكان عالم تماشا كردن آن خيلى دردآور است، خود را عزيز مى‏داند، ولى بى دليل و بى جهت توقع دارد همه انسان‏ها غلام حلقه به گوش نوكر و فرمان‏بر او باشند، اين حالتى است كه در فرعون ايجاد شده بود. پروردگار در اوايل سوره قصص مى‏فرمايد:

 « إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلاَ فِى الْأَرْضِ »

 خود را از همه برتر مى‏دانست چون به خود باورانده بود كه از همه برتر و بالاترم، پس بر همه انسان‏ها واجب است كه مطيع من باشند.

اين خطرات سنگين در باطن در كمين است، چون هنوز شخص به مقوله بيرونى كه بتواند با يكى از اين خطرات هم آغوش بشود بر نخورده است؛ مثلاً به اسكناس برنخورده است كه بخل خود را نشان دهد، به محض اين كه مايه خطر با پول بيرون روبه رو مى‏شود و اين شخص يك مقدار پول به چنگ مى‏آورد، خطر از كمين بيرون مى‏آيد و جلوى هر خرج مثبتى را حتى براى زن و بچه مى‏گيرد، همه در كنار او در تنگنا قرار مى‏گيرند، آيا اين قابل انكار است؟

منبع
  • پایگاه عرفان