خطرات درونى در كمين انسان

مطلبى در آيات قرآن مجيد است كه فراوان به چشم مى‏خورد و كمتر سوره‏اى در قرآن هست كه اين مطلب صريح و روشن و آشكار در آن ذكر نشده باشد. اگر در قرآن مجيد هم نبود، تك تك مردان و زنان عالم آن را قبول داشتند.

خطرات فراوانى به صورت مايه و به تعبير علمى به صورت قوه و استعداد از درون بشر، بشر را تهديد به تخريب بناى شخصيت، كرامت، ارزش انسان و تهديد به محروم شدن انسان از سعادت و سلامت مى‏كند؛ چه در دنيا، براى آنهايى كه فقط دنيا را قبول دارند و چه در آخرت، براى آنهايى كه به توفيق حق ايمان به آخرت دارند و در بيرون از وجود انسان، برنامه‏ها و امورى است كه مى‏توانند خيلى راحت و آسان با اين مايه‏هاى خطر دست به يكى شده و هم آغوش شوند و بشر را زير بار طاقت فرساى خودشان پايمال كنند، و او را از اهدافى كه پروردگار در خلقت او داشته دور كنند و نگذارند اين چند روزى كه
در دنيا به سر مى‏برد، با پروردگار عالم معامله كند و ارتباط برقرار كند و زمينه‏هاى ظهور حالات عاليه انسانى را در خودش ظهور بدهد.

آيا در بين همه مردان و زنان عالم، كسى هست كه منكر غرور و حسد و بخل و هواى نفس و عناد و لجبازى بشود؟ منكر كينه ورزى و دشمنى و بد دلى و سوء ظن باشد؟ منكر ريا و نفاق و دورويى و كوردلى باشد؟ شما از تك تك مردم كه بپرسيد جواب مى‏دهند: اين‏ها يا در وجود بشر كار مى‏كند، يا لااقل در كمين او هست.