انسانى كه مضطرب و دو دل است، شك دارد، خوشش نمىآيد، از خواسته خدا لذت نمىبرد، پس خود را هماهنگ با وجود مقدس او نمىكند، كجا مىرود خود را هماهنگ مىكند؟ آنجايى كه به فرموده قرآن مجيد: به خيال خودش احساس امنيت و خوبى مىكند:
« قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَـلاً * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا »
گرفتار خيال مىشود، گناهان را براى خود مايه آرامش و امنيت مىداند، ولىبه خواستههاى وجود مقدس او رضايت نمىدهد.