زندگىاى كه در قرآن مجيد مىفرمايد، پر از امنيت و همراه با سلامت است؛ و اين زندگى پر از امنيت و همراه با سلامت، سازنده حيات دائمى عالم آخرت است. حرف قرآن مجيد اين است كه بدون زندگى پاك و سالم در اين دنيا، زندگى پاك و سالم براى آخرت مقدور نيست.زيرا در آخرت هم هر چه هست نتيجه زندگى او در دنياست.
اصلاً ذات حق بناى چنين كارى را ندارد و نداشته است. او پايههاى زندگى سالم و پاك را در قيامت، در زندگى پاك و سالم دنياى مردم مىداند. چنانچه خرابى فردا را هم از خرابى امروز مىداند:
« وَ مَن كَانَ فِى هَـذِه أَعْمَى فَهُوَ فِى الْأَخِرَةِ أَعْمَى »
كسى كه اينجا در تاريكى و كوردلى و پستى و فرومايگى و لجنزار گناه زندگى كرده، در قيامت هم در تاريكى و پستى و خوارى و كوردلى و عذاب زندگى خواهد كرد، اين چيزى است كه خود شخص براى خود فراهم كرده است.
اما هدايت پرودگار، در موجودات غير انسانى، مثل مجموعه آسمانها، ستارگان، خورشيدها، منظومهها، كهكشانها، همه را در قرآن مجيد مىفرمايد:
« وَ أَوْحَى فِى كُلِّ سَمَآءٍ أَمْرَهَا »
در تك تك موجودات آسمانى، هدايت من جارى شد. حركات، نظم، حجم و فاصله آنها، مدت درنگ آنها در ظرف آفرينش، به زلف وحى من گره خورده است. اين وحى و هدايت من است كه تمام آسمانها را در مسير معين خودشان قرار داده و آنها را مىگرداند، و بر اساس همين هدايت است كه از اين مجموعه جز منفعت ظهور نمىكند.
براى روشن شدن اين نظم و حكمت و عدالت و منفعت و سود كه همگى محصول هدايت پروردگار است، بايد به كتابهاى متعددى مراجعه كنيد، چند نمونه از اين كتابها را جهت استفاده بيشتر معرفى مىكنم تا ببينيد كه برنامه آسمانها چقدر شگفتانگيز بوده و هدايت در اين عالم چه كرده است.