اثر همنشينى با پاكان

خدا مى‏فرمايد:

« وَلَـكِن يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ »

من خواسته‏ام با قرآن و اهل‏بيت  عليهم‏السلام شما به پاكى برسيد. نمى‏دانيد ارتباط با قرآن و اهل‏بيت چه مى‏كند؟ يك شعر زيبا براى شما بگويم:

شبى در محفلى با آه و سوزى

 شنيدستم كه مرد پاره دوزى

چنين مى‏گفت با پير عجوزى

 گلى خوشبوى در حمام روزى

رسيد از دست محبوبى به دستم

گرفتم آن گل و كردم خميرى

 خميرى نرم و تازه چون حريرى

معطر بود و خوب و دلپذيرى

 بدو گفتم كه مشكى يا عبيرى

كه از بوى دلاويز تو مستم

همه گلهاى عالم آزمودم

 نديدم چون تو و عبرت نمودم

چو گل بشنيد اين گفت و شنودم

 بگفتا من گلى ناچيز بودم

و لكن مدتى با گل نشستم

گل اندر زير پا گسترده پر كرد

مرا با همنشينى مفتخر كرد

چو عمرم مدتى با گل گذر كرد

 كمال همنشين در من اثر كرد

وگرنه من همان خاكم كه هستم

 انسان، بى قرآن و اهل‏بيت  عليهم‏السلام حيوان ناطقى بيش نيست. بالاتر از اين، انسان بدون قرآن و اهل‏بيت  عليهم‏السلام يك مرده زنده‏نما است.

 « اسْتَجِيبُواْ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ »

 پروردگار مى‏فرمايد: شما بدون من و پيامبر و اهل‏بيت مرده هستيد. مرده خبيث، ناپاك و آلوده است. حالا اگر كسى آمد با قرآن و معلمان قرآن همراه شد پاك مى‏شود.