سفارش‏هاى ويژه ماه رمضان از پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله

 رسول خدا  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله چهار سفارش مهم دارند كه مردم در ماه مبارك رمضان، به اين چهار سفارش توجه ويژه داشته باشند، چون كه با اجراى اين چهار سفارش، خير دنيا و آخرت خود را تأمين مى‏كنند. اولين سفارش ايشان به خاطر اهميت و ارزش و موقعيت آن، اين است كه:

 «فاجتنبوا فيه كلَّ حرام »

 از آنچه كه خدا بر شما حرام كرد، دورى كنيد و فاصله بگيريد.

اگر گناه را بخواهند طبق آيات و روايات تجزيه و تحليل كنند، مسائل مهمى از آن تجزيه و تحليل درمى‏آيد. قرآن مجيد، گناه را خودكشى، قتل شخصيت و انسانيت انسان مى‏داند و داستان نفرت خدا، انبيا و اولياى الهى از گناه، داستان ويژه و شگفتى است.

دو موردش را براى شما نقل مى‏كنم؛ مورد نخستش در ارتباط با وجود مبارك رسول خدا  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله است كه از نظر اخلاق، در اوج بودند. يعنى در مقامى از اخلاق قرار داشتند كه فوق آن مقام وجود ندارد:

 « إِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ »

 حرف « على » در عربى معنايش استعلاء و برترى است، يعنى تو در بلنداى خُلق عظيم قرار دارى و هر چه اين نردبان پلّه داشته، پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله طى كرده است.

يكى از موارد اخلاقى، بردبارى، حلم، حوصله و تحمّل پيغمبر عظيم الشأن اسلام  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله بود. تحمل و بردبارى يعنى حالتى كه انسان در برابر پيشامدها، در آرامش كامل باشد و صبر كند.

جمعيت در مسجد نشسته بودند. شخص تند و زمخت و بدخلقى آمد، در چارچوب درب مسجد ايستاد و خيلى بى‏ادبانه و سبك گفت: كدام يك از شما «محمد» هستيد؟

يكى از مطالبى كه قرآن كريم در سوره مباركه حجرات دارد اين است كه: بين همديگر، همديگر را سبك و با اسم‏هاى زشت صدا نزنيد. به قدرى اين بى‏ادبى بد است كه خدا مى‏فرمايد: اين برخوردها، خروج از چارچوب انسانيت است.

كسانى كه در مسجد بودند، با مشاهده بى‏ادبى و سبكبازى اين شخص در حال موضع‏گيرى برآمدند. پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله اشاره كردند كه آرام باشيد، بعد فرمودند: آن كسى كه به دنبالش مى‏گردى، من هستم.

آن شخص جمعيت را شكافت و آمد، سرش را روى دامن پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله گذاشت و دراز كشيد. با دو پاى خود مردم را اين طرف و آن طرف زد تا جا باز شود و بخوابد، بعد گفت: شنيده‏ام كه تو خيلى شيرين سخن و خوش بيان هستى، من از راه رسيده‏ام، خسته هستم، قصّه شيرين و خوبى برايم بگو. 
حضرت قصه را شروع كردند. قصه خيلى شيرين بود و تحت تأثير قرار گرفت و كم كم از شدت خستگى خوابش برد. رسول خدا  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله با گوشه عباى خود شروع به باد زدن كردند. خوب خوابيد و خستگيش برطرف شد بعد چشمش را باز كرد و نشست، گفت: تو با اين اخلاقى كه دارى، حتما پيغمبر هستى، من نمى‏فهميدم، مسلمانم كن.

حوصله، بردبارى و حلم جواب مى‏دهد. اما اگر در ابتدا رسول خدا  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله به او مى‏گفت: اى بى‏ادب، بى‏تربيت. ذره‏اى ادب ندارى؟ ممكن بود بگويد: نه و برود. اما حلم و بردبارى حضرت باعث شد كه رفيق خوبى به رفقاى خدا اضافه شود.