احترام ائمه به همه شيعيان

مى‏گويد: به نيشابور برگشتم. صاحب پول‏ها و پارچه‏ها آمدند، همه را پس دادم و به خانه اين خانم رفتم. همه جريانات را به او گفتم، گفت: چشم. نوزده روز ديگر من نزد حضرت زهرا عليهاالسلام مى‏روم؟ !

جنازه‏اش را رو به قبله گذاشتند، جمعيت ايستاد، مى‏گويد: من ديدم حضرت موسى بن جعفر  عليهماالسلام سوار بر شتر رسيد، مردم نمى‏ديدند، اما من ديدم. آمد 
جلوتر از همه، با اشك چشم نماز خواند. نماز كه تمام شد، فقط به من رو كرد و آهسته گفت: اين جريان را فقط به دوستان و شيعيان بگو: بر من و امامان بعد از من لازم كرده‏اند و ما ناچاريم كه بر جنازه شما نيز بياييم و نماز بخوانيم. چه كسى مى‏آيد به جنازه ما نماز بخواند؟ امام زمان  عليه‏السلام.

خوب است كه ما در دين بمانيم، گناه نكنيم، تا وقتى مرديم، امام زمان  عليه‏السلام بالاى سر جنازه ما بيايد و بفرمايد:

 « اللهم اغفر لهذا الميت »

 آن گاه در برزخ چه كسى جرأت دارد كه به ما دست بزند؟