آزاد شدگان از آتش جهنم

در روايات دارد: همه اهل جهنم ابدى نيستند. حق اين است كه همه ابدى نباشند. عده‏اى بالاخره نجات پيدا مى‏كنند. وقتى از جهنم درمى‏آيند، به پيشانى آنان نوشته شده است:

 « فلان بن فلان من عتقاء الله من النار »

 اين‏ها آزاد شدگان از جهنم هستند.

بعد خدا مى‏فرمايد: به بهشت برويد. مى‏گويند: با اين نوشته روى پيشانى وارد شويم، هر كس ما را ببيند، به ما مى‏خندد. خطاب مى‏رسد: اى امين وحى ! چشمه‏اى دارم، تا كسى اين‏ها را نديده است، اين‏ها در آن چشمه بروند تا پاك شوند و چهره بهشتى بگيرند، بعد به بهشت بروند تا كسى بندگانم را سرزنش نكند:

 « نُزُلاً مِّنْ غَفُورٍ رَّحِيمٍ »

 ميهمان دار شما خداى غفور رحيم است.

صبر در مقابل اين فتنه‏ها خيلى تلخ است، اما صبرهايى در اين دنيا كردند كه تلخى آن با اين تلخى‏ها قابل مقايسه نيست. شما را به فتنه دعوت مى‏كنند، اما شما بگوييد: نه، نمى‏روم. بگذار در قيامت، وقتى وارد شديم، با دامن پاك وارد
شويم و به خدا بگوييم: بارها زمينه زنا براى ما آماده بود، به خاطر تو نكرديم. بارها پول حرام براى ما آماده بود، به خاطر تو نخورديم. تلخ است، اما تلخى كه پيامدش شيرين است.[12]