بلا و صبر مؤمن

امام صادق  عليه‏السلام مى‏فرمايد: دومين حالتى كه در اين بزرگواران است:

 « صبور عند البلاء »

 نمى‏فرمايد: « عند المصيبة » بلاء يعنى چه؟ معناى بلا به اين شكلى كه در فارسى زبانان است، در لغت عرب نيست.

بلا در اصطلاح قرآن به معناى آزمايش‏هاى الهى است، كه البته بار روحى اين آزمايش‏ها، واقعاً سنگين است. ولى خداوند متعال بافت خلقت، حيات و دنياى انسان را با آزمايش همراه قرار داده است. جرياناتى الهى براى اهل ايمان رخ مى‏دهد كه حقيقت اين جريانات به مانند خاك مستعدّ است كه روى روح انسان ريخته مى‏شود، تا انسان، زير اين خاك مستعد رشد و پرورش پيدا كند و از زير اين خاك، مانند دانه نباتى كه سر بيرون مى‏آورد، سر از عالم ملكوت درآورد.

بخشى از اين آزمايش‏ها در قرآن كريم بيان شده است: آزمايش‏هاى مالى، بدنى، جانى، خانوادگى، معنوى، محيطى و اجتماعى. البته اگر بحث بخواهد وارد شرح تك تك اين آزمايش‏ها بشود، خيلى طولانى مى‏شود. فرض كنيد مؤمن در ميان شهرى قرار مى‏گيرد كه مردمش از خدا رو برگردانده‏اند و رابطه خود را با انبيا و ائمه  عليهم‏السلامو قرآن قطع كرده‏اند و همه ارزش‏ها را ريشه كن كرده‏اند.

حال پروردگار براى آزمايش اين مؤمن، خيمه زندگيش را در ميان اين مردم
قرار داده است. گوهرى به نام دين در اختيار او است كه در درياى هستى، پرقيمت‏تر از اين گوهر وجود ندارد.

صبر يعنى اين گوهر را در ميان اين مردم، اين شهر و گناهان و فساد مردم اين شهر و جاذبه‏هاى سخت شهوانى مردم اين شهر حفظ كند: « صبور عند البلاء » يعنى صبر در آزمايش.

در اين مورد، آن انسان با كرامت و بزرگوارى كه استقامت و صبر مى‏كند، يعنى اين گوهر را حفظ مى‏كند، خداوند متعال به اين صابر چه بهايى خواهد داد؟ اولاً اين صابر چند سال مگر مى‏خواهد صبر كند؟ زمان صبر، زمان كوتاهى است. در نهايت تا شصت سالگى كه چراغ شهوت روشن است، مى‏خواهد صبر كند كه فتنه شهوات، روابط نامشروع، زنان و مردانى كه جنود شيطان هستند، بخوابد. در مقابل اين فتنه‏ها صبر كند تا تمام شوند. اميد جنود شياطين قطع شود، ديگر مجذوب آن فتنه‏ها نشود.