روشنى شب اولياى خدا

رفيق‏هاى خدا نيز انسان‏هاى عجيبى هستند. چگونه است كه آنها در شب خوابشان نمى‏برد و قيمت شب را خيلى خوب مى‏فهميدند؟

 شب آمد، شب، رفيق دردمندان

 شب آمد، شب، اميد مستمندان

شب آمد، شب كه نالد عاشق زار

 گهى از دست دل، گاهى ز دلدار

* * *

مگر مى‏كرد درويشى نگاهى

 به اين درياى پر درّ الهى

چشم و گوش ما هنوز به صحنه‏ها و صداهاى واقعى آشنا نيست.

چه كسى مى‏تواند اين حرف را بزند كه چند ساعت به اذان صبح مانده، روى پشت بام مسجد كوفه بيايد و به ستاره‏ها بگويد: شب آخر عمر من است، شصت و سه سال است كه شما در سحر چشم مرا در خواب نديديد.

اما پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مى‏فرمايد:

عده‏اى از مردم  به قدرى شب‏ها دير مى‏خوابند كه گويا به خواب مرگ مى‏روند و صبح نيز به زور بلند مى‏شوند. حضرت اين را يكى از علائم آخر الزمان شمرده‏اند، كه مردان و زنان اكثراً دير خوابيده و صبح نيز دير بيدار مى‏شوند. چرا شب‏ها زود نمى‏خوابند؟ فرمود: مردم آخر الزمان اين گونه هستند. من از آنها بيزار هستم و آنها نيز از من بيزارند.