تقدير خدا بر روزى موجودات

آن گاه شما را فراموش مى‏كنم كه نان بدهم؟ ! پس چرا به دنبال حرام مى‏رويد؟ چرا بخيل و حريص شديد. چرا خواهر و برادران به جان هم افتاده‏ايد؟ چرا با هم قهر هستيد؟

 « إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ »

 پروردگار براى روزى دهى به خودش قسم خورده است. مستقيم به خودش قسم خورده است:

« وَ فِى السَّمَآءِ رِزْقُكُمْ وَ مَا تُوعَدُونَ »

 روزى شما و هر چه به شما وعده داده شده، در علم من و نزد من است.

 « فَوَ رَبِّ السَّمَآءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ »

 به پروردگار اين آسمان‏ها قسم كه روزى دادن من به شما حق است.

تمام تعداد موجودات روزى خورم، مقدار روزى هر كدام، عيال و افراد تحت تكفل شما، مقدار عمر شما، همه را مى‏دانم و به ملك الموت گفته‏ام: اين روزى بنده من است، تا آخرين لقمه‏اش را نخورده است، جان او را نگير. در دادن روزى به شما كم نمى‏گذارم. گاهى چلوكباب است، گاهى نان و سيب زمينى، گاهى نان و ماست. چرا اين همه حرص مى‏زنيد؟

تا آخرين لقمه روزى شما را ندهم، شما را به آخرت انتقال نمى‏دهم. آن
كسانى كه چنان دنيايى را جيفه مى‏بينند، لقمه‏اى از آن مى‏خورند؟ آنها از حلال مى‏گذرند، چه رسد به حرام.