باور كردن دين، مايه نجات از عذاب

آنان جهنم را باور كرده بودند. خوش به حال كسانى كه قرآن را باور كردند. خدا خيلى از سرمايه‏ها را به شما داده است. خوش به حال شما كه خدا را باور كرديد. فكر مى‏كنيد دلى كه خدا، قرآن، پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و اهل بيت  عليهم‏السلام در آن است، مى‏سوزانند؟

ياران ما در قيامت كم نيستند، بلكه زيادند. يكى از ياران ما امام زين العابدين  عليه‏السلاماست كه گريه مى‏كرد و مى‏فرمود: خدايا ! در قيامت مرا به جهنم ببر، اما به قدرى بدن مرا بزرگ كن كه تمام جهنم را پر كنم و كس ديگرى در جهنم نيايد. ما اين چنين يار مهربان داريم.

خدا مى‏فرمايد: من چراغدار شما هستم:

 « فَجَائَهُمْ بِتَصديقِ الذى بين يديه و نور المقتدى به ذلك القرآن »

 اين‏ها خيلى سرمايه است، اما اگر خيمه حيات شما نور نداشته باشد، همه را گم مى‏كنيد. همان طور كه چند ميليارد جمعيت دنيا گم كرده‏اند. تنها چيزى كه

براى اين چند ميليارد مانده، شكم و شهوت است و تمام ابزارى كه دارند، در خدمت همين شكم و شهوت است. اما شما همه چيز را در خدمت خدا و دين خدا گرفتيد. شما شهوت داريد، اما ـ نعوذ بالله ـ اهل زنا نيستيد.

شما همسرى انتخاب كرده‏ايد، از هم ديگر لذت مى‏بريد و به امر محبوب شهوت خود را هزينه مى‏كنيد. مگر هر وقت سر سفره مى‏نشينيد، نمى‏گوييد: « بسم الله الرحمن الرحيم »؟ مگر آخر سفره نمى‏گوييد: الهى شكر؟ شما مگر شكم را در خدمت خدا نبرده‏ايد؟ شما جوان‏هاى خوب! چهره شما در خدمت كيست؟ مگر اين چهره‏هاى زيبا را روى مهر نمى‏گذاريد؟ مگر روى اين چهره‏هاى زيبا اشك نمى‏ريزد؟