پایگاه اطلاع رسانی

استاد حسین انصاریان

كج بينى و كج فهمى كوردلان

كج بينى و كج فهمى كوردلان

در آن تاريكى، وقتى پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله كه عقل مجسم، سلامت كامل، صراط
مستقيم، دانش و بينش است را مى‏بيند، چون همه حركاتش نشان مى‏دهد كه عقل، دانش، بصيرت و بينش است، اما او مى‏گويد:

« يَقُولُونَ إِنَّهُ لََمجْنُونٌ »

 او ديوانه است.

يا وقتى كار پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله را مى‏بيند، مى‏گويد:

 « سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ »

 او تا زنده است، جادوگر است. كار او را جادوگرى و چشم‏بندى مى‏بيند.

در تاريكى، قرآن كريم را نيز گم مى‏كند. وقتى قرآن را نگاه مى‏كند، مى‏گويد:

« إِنْ هَـذَآ إِلاَّ أَسَـطِيرُ الْأَوَّلِينَ »

 كل اين آيات قرآن، افسانه‏هاى دروغين پيشينيان است.

« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الاْءِحْسَـنِ وَ إِيتَآىءِ ذِى الْقُرْبَى وَ يَنْهَى عَنِ الْفَحْشَآءِ وَالْمُنكَرِ وَ الْبَغْىِ »

 مى‏گويند: اين افسانه دروغين پيشينيان است.

 « أَنفِقُواْ مِمَّا جَعَلَكُم مُّسْتَخْلَفِينَ فِيهِ »

 با پول خود از كار مردم گره باز كنيد، مى‏گويند: اين افسانه دروغين پيشينيان است.

 « إِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُواْ بِالْعَدْلِ »

 اگر تشكيل حكومت داديد، مقام به دست شما آمد، بين مردم به عدالت رفتار كنيد، مى‏گويند: اين افسانه دروغين پيشينيان است.

دستورهاى خدا به تعقل و رعايت حال مردم و پدر و مادر:

 « وَ بِالْوَ لِدَيْنِ إِحْسَانًا »

« لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ »

 افسانه دروغين پيشينيان است؟ بلى، در تاريكى اين‏ها را افسانه مى‏بيند.

حال بگوييد: قصه پيشنيان است، به سراغ پيشينيان مى‏رويم، يكى از پيشينيان حضرت نوح  عليه‏السلام است، وقتى به جامعه مى‏گويد:

« اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ »

 بياييد خود را از ظلم‏ها، آلودگى‏ها و پليدى‏ها پاك كنيد،

 « يُرْسِلِ السَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًا . . . وَ يَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَـرًا »

 تا باران به موقع بيايد و نهرها پر شود،

« يُمْدِدْكُم بِأَمْوَ لٍ وَ بَنِينَ »

 امتحان كنيد. آيا اين افسانه دروغين پيشينيان است؟

يا حضرت شعيب  عليه‏السلام وقتى به مردم مدين مى‏گويد:

 « أَوْفُواْ الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ »

 از جنس مردم در ترازو و كيل ندزديد. چرا جنايت مى‏كنيد؟ مطابق پولى كه مى‏دهند، جنس سالم به مردم بدهيد. اين افسانه است؟ انبيا  عليهم‏السلام به مردم مى‏گويند: به ناموس مردم نگاه نكنيد، فكر گناه و زنا نكنيد، اين‏ها حرف انبيا  عليهم‏السلام است، آيا اين‏ها افسانه دروغين پيشينيان است؟ به اين لائيك‏ها و افتادگان در تاريكى بايد گفت: اين اگر افسانه است، پس حقيقت چيست؟ حقيقت اين است كه زيباترين لباس را به ناموس جوان خود بپوشانى و بيرون بياورى و او را به همه نشان بدهى؟ اگر آنها افسانه است، پس اين حقيقت است؟ !

منبع
  • پایگاه عرفان