گم كردن خدا در تاريكى جهل

در اين تاريكى چنان خدا را گم مى‏كند كه طبق قرآن مجيد، تمام علم و فرهنگش:

 « مَا يُهْلِكُنَآ إِلاَّ الدَّهْرُ »

 روزگارى ما را آورده بود و بعد نيز ما را مى‏برد و پرونده ما تمام است.

اما اگر پرونده تمام است، خيلى از سؤالات را نمى‏توانيد جواب بدهيد و اگر همه وجود شما به روزگار بستگى دارد ـ روزگار مرا آورد و مرا مى‏برد ـ ما مى‏پرسيم: پس جايگاه عدالت در اين جهان، كجاست؟ نمى‏توانند جواب بدهند. اگر بگويند: عدالت جايگاه دارد، مى‏گوييم: اگر عدالت جايگاه دارد، جريمه يزيد
و يزيديان به خاطر حادثه كربلا كه در اينجا داده نشد، پس كجا بايد داده شود؟ و اگر بگويد: عدالت هيچ جايگاهى ندارد، باز سؤال مى‏كنيم: به چه دليل با نداشتن جايگاه براى عدالت، حسين بن على  عليهماالسلام با همه ارزش‏هايش ضرر كرده و يزيد با همه بى‏ارزشى‏هايش سود كرده است؟ اين را چگونه تحليل مى‏كنيد؟