معبودهاي باطل

مسألة توحيد اين است که وقتي همة چرخ‌ها به دست او مي‌چرخد و همة کارها به دست او نظام داده مي‌شود، وقتي روزي ما را او مي‌دهد، چرا بت جاندار يا بي‌جان يا پول و قدرتي را کنار او طرح کنيم و او را به خواسته‌هاي نامعقول خود وصل کنيم و مطيع او نیز بشويم. او كه خير دنيا و خير آخرت ما را تأمين مي‌کند. حالا نخواسته در حد زياد تأمين کند؛ اين که مسأله‌اي نيست. حالا كه نخواسته من به اندازة قارون مال داشته باشم، اين براي من بهتر است. من چه نيازي دارم به فرعون، سجده کنم. چه نيازي دارم كه هواي نفس خود را بپرستم. چه نيازي دارم به اين و آن تکيه کنم. وقتي وجود مقدس او که به زبان انبيا و در قرآن اعلام کرده، من کل خير را براي تو مي‌خواهم: (وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً) (وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ) (ادْعُوني‏ أَسْتَجِبْ لَكُمْ) بت چه فايده‌اي دارد؟ اصلاً بت در زندگيت چه کار مي‌کند که من نمي‌کنم؟ اصلاً هر کاري که بت بخواهد بکند، از سرمايه‌هاي من براي تو استفاده مي‌کند. او که چيزي ندارد؟ فرعون مي‌خواهد زمين به تو بدهد، زمين مرا به تو مي‌دهد. پول مي‌خواهد به تو بدهد پول مرا به تو مي‌دهد. براي چه معبود باطل را کنار من قرار مي‌دهي. نيازي به معبود باطل نداري. اين يک بخش تشهد نماز است که در قسمت اول و بخشي هم در قسمت دوم است. «اشهد أن لا اله الا الله» يعني معبودهاي باطل همه دور ريخته شود. تو از معبود باطل چه مي‌خواهي؟ شرک است. (إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ) (إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ) گناه شرک را نمي‌بخشم؛ اگر تا دم مرگ با تو باشد، جهنمي هستي. «اشهد ان لا اله الا الله» چه شعار زيبا و پرمغزي است كه در قرآن طرح کرده و 124 هزار پيامبر و ائمه طاهرين و اولياي بلند مرتبه هم آن را بیان کرده‌اند. توحيد محصول صد آية قرآن مجيد است؛ توحیدی كه پيامبر اكرم (ص) مي‌فرمايد: قيمت آن، بهشت است.