زشتى ربا در ملل جهان‏

تاريخ نشان مى‏دهد كه سودجوئى از راه پول در عرف ملل پيشين عمل زشت و ناپسند محسوب مى‏شده و رباخوارى و ربا خواران را نكوهش مى‏نموده‏اند و آن را ظلم مى‏شمردند.

در نظر مردم چنين رباخواران جز در وقت وام دادن مورد اعتناى مردم نبودند و بنابر يك مثل چينى قديمى دزدان عمده صرافى مى‏كنند. روشن است كه ربا خواران تا چه حد نفرت‏انگيز بوده است.

در هند قرون وسطى نيز مردم از جنبه مذهبى از آن كراهت داشتند و دورى مى‏جستند، مگاستنس مى‏گويد: هنديان نه پول خود را به تنزيل مى‏دادند و نه مى‏دانستند چگونه بايد قرض كرد. در ميان ايرانيان ربا خوارى رايج نبوده، ولى باز پس دادن وام را امر واجب و مقدس مى‏شمردند.